A good life

Mov-άραμε !

2009-04-22T21:19:00.002+03:00

Η κυρα Ζουζούνα, μετακόμισε.

Στο εξοχικό της, θα βρείτε το σπίτι της πόλης!

back to the ίδια !

2009-04-22T09:47:00.003+03:00

Ξεφυσώ, ξεφυσάς, ξεφυσά!!!!

Πάλι στα ίδια γυρίσαμε, ρε παιδί μου, τι είναι τούτο πιά! Back to reality!
Μέσα τα κεφάλια, ανάμεσα σε χαρτιά, μολύβια, φαξια, μέλια, ουφ !

Η άνοιξη δεν με θέλει στο γραφείο. Στην εξοχή με θέλει αραχτή.

Αντε καλή μας ημέρα και καλή κουτσή εβδομάς !!

Εχετε το νού σας, μετακομίζω εντός των ημερών, θα λάβετε μέηλ με το νέο όνομα του βλογίου της Ζουζουνός γιατί βαρέθηκα αυτό το απαγορευτικό !

Χριστός ανέστη !

2009-04-19T00:15:00.000+03:00

Χριστός ανέστη

Χρόνια πολλά...

... και μ' ένα γερό αυγό !!!

Μονή Καισαριανής.

2009-04-17T11:02:00.002+03:00

Μην χάσετε την ακολουθεία και την περιφορά του επιταφίου στην Μονή Καισαριανής σήμερα Μ. Παρασκευή, κατά τις 2.30-3.00.
Η Χ.Α.Ν. ανοίγει κάθε τέτοια ημέρα το μεσημέρι την Μονή και γίνεται μια υπέροχη λειτουργία.
Θα είνα μια ευκαιρία να επισκεφτείτε το τοπίο, και να βρείτε ηρεμία ψυχής με ετούτη την λειτουργία.

Τα δώρα της Πασχαλιάς

2009-04-15T12:56:00.005+03:00

Προ πάντων όλων να μην ξεχαστώ.

Την Μ. Παρασκευή στις 14.00 στη Μονή Καισαριανής,

η ΧΑΝ, έχει λειτουργία επιταφίου και περιφορά.

Αξίζει, πιστέψτε με!

Το ξέρω πως θαρθείς. Πως θα έχεις και την ευγενή καλοσύνη να φέρεις το κάτι τις σου. Δεν περνάς απο του Faberge (τονίζεται στην λήγουσα, δεν βρίσκω τόνο στο σύστημα), και κοίτα να ζητήσεις και την άμαξα που την δίνουν δώρο.

Ναι για το αυγό λέω. Μιας και θα φέρεις, να φέρεις κάτι που μου αρέσει. Κάτι μου με αφήνει με ανοικτό στόμα. Ναι ναι είναι ολόχρυσο. Και η άμαξα επίσης. Και σε φυσικό μέγεθος, παρακαλώ γιατί τα άλογα, είναι έτοιμα στο στάβλο και λόγω του ότι δεν ιππεύω, θα ήταν καλύτερα να τα χρησιμοποιήσουμε τοιουτοτρόπως. Να σέρνουν την άμαξα.
Καλάααα, καλά, θα έχεις βέβαια και θέση δίπλα μου, μέσα. Οχι, έξω θα κάθεται ο αμαξάς. Ναι, ναι, βρήκα και συμφώνησα με έναν ευγενέστατο κύριο. Εχει και δίπλωμα οδήγησης άμαξας.
Να περάσεις απο την θυρίδα σου να βγάλεις την ράβδο χρυσού να το πληρώσεις. Τι δεν αξίζω ένα δωράκι για το Πάσχα? Δεν με λένε Αναστασία ούτε Λαμπρίτσα, αλλά τέλος πάντων όλοι παίρνουν το κάτι τις τους. Η λαμπάδα θα καεί, άσε που δεν πηγαίνω στην Ανάσταση....

Και μετά επειδή ξέρεις πόσο μου αρέσει το μπλέ, να ξαναπάς, απέναντι που έχουν τα κοσμήματα να μου πάρεις και το παρακάτω. Ναι αυτό με το κοτοπουλάκι που φοριέται στο λαιμό. Οχι, όχι, δεν θέλω δακτυλίδι ασορτιμάν, δεν τα φορώ σετ. Προτιμώ του λαιμού μόνο.

Το ξέρεις πως μου αρέσει το μπλέ ως χρώμα. Μην μου πάρεις το αυγό αυτο, γιατί δεν μου αρέσουν οι κόκκινες πέτρες και τα ποδαράκια του. Εχει και πράσινες. Πολύ φορτωμένο είναι. Ασε, θα βρω κάτι άλλο για την Πρωτομαγιά, δεν πειράζει.

Νάσαι καλά που πέρασες. Εχω μια αγκαλιά και δυο φιλιά για σένα και σου εύχομαι Καλή Ανάσταση με Υγεία και Χαρά να σε βρεί η Πασχαλιά !

Κι εσύ που εορτάζεις, την ονομαστική σου εορτή, εύχομαι εφέτος νάναι η καλύτερη γιορτή. Να σε βρει η Πασχαλιά με Υγεία και Χαρά. Δεν προλαβαίνω να κάνω επισκέψεις, θα με συγχωρέσεις. Ομως ενα δωράκι αν περάσεις έχω για σένα στο πνεύμα των ημερών. Ενα κοκόρι να σου λαλεί όλα τα καλά στο σπιτικό σου και ένα ρολόγι να σου δείχνει τις ευχάριστες ώρες μόνο.

Τα τσουρέκια της Ραλλούς, τα κουλουράκια δικά μου !

2009-04-14T10:01:00.000+03:00

Η φίλη μας η Ραλλού, μεγαλούργησε εφέτος. Μου έστειλε εχθές θριαμβολογόντας ένα μεηλ, με το τσουρέκι για να μ' ευχαριστήσει γιατί της είχα δώσει την συνταγή ! Τα μπράβο δεν είναι δικά μου, ανήκουν στον θείο Σταμάτη τον ζαχαροπλάστη με τα μικρά του μυστικά που φέρουν αποτελέσματα.

ΜΠΡΑΒΟ ΡΑΛΛΟΥ. ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑ !

Είναι χαρά μου να δίνω τις συνταγές (γιατί κάτι Κατινάρες δεν τις δίνουν σωστά) και να γίνονται μικρά έργα τέχνης!!! Και χαίρομαι διπλά, γιατί έχω απέναντι μου, χαρούμενους ανθρώπους που ευχαριστιούνται με το αποτέλεσμα !
Πάνε χρόνια που μαζεύω συνταγές, που μ΄αρέσει να φτιάχνω γλυκά και φαγητά. Απο το 79-80 που εικοσαετής αποφάσισα συστηματικά να έχω το δικό μου βιβλίο συνταγών.
Μερικά τα φτιάχνω ακόμη, τα δίνω σε νεώτερες φιλενάδες και ευχαριστιούνται. Μην μου πεις να κάνω φακή. Η πεζή πραγματικότητα, δεν με συγκινεί. Μπάμιες, π.χ. δεν τις τρώω, δεν τις φτιάχνω. Κάποτε για κάποιο τραπέζι που αποφάσισα μπαμιούλες με κοτοπουλάκι κοκκινιστό, τι έφαγα. Μέχρις εκεί.

Τα σμυρνεϊκα κουλουράκια τα έκανε η μάνα της κουμπάρας μου κι εμείς πλάθαμε, τότε. Μικροπαντρεμένη αυτή, έλεγαν πως τάφτιαξε η νύφη και τα μοστράριζαν στα πεθερικά.... Τις συνταγές της δεν τις έδινε ποτέ σωστά και δεν ξέρω γιατί, κάποτε, ζήτησα να την δώσουν, πιστεύοντας πως εγώ άνθρωπος του σπιτιου τους θα τύχω άλλης μεταχείρισης.
Α, χα, χα, χα, χα, !!!

Παίρνω την συνταγή και την φωτογραφική μου μνήμη και πάω σπίτι. Αποφασίζω Κυριακή των Βαγιών να ξεκινήσω το πρωί να φτιάχνω. Αυτά που σας περιγράφω κατά το 1990.
750 γρ βούτυρο στο μίξερ να χτυπιέται. Ο κύριος Kenwood νάναι καλά, να βοηθά.
βάζω και τα διάφορα άλλα και ξεκινά το αλεύρι. Η συνταγή ήταν "όσο πάρει".... όταν ζήτησα διευκρινίσεις, το όσο πάρει, έγινε "κανα κιλό, και λίγο παραπάνω".
Η βιασύνη μου, κύριο χαρακτηριστικό μου, δεν με είχε αφήσει να σκεφτώ την δόση συγκριτικά με το βούτυρο.
Βάζω το ένα κιλό, το χτυπά μια χαρά ο γαντζος, αλλά εδώ ήταν σούπα.
Το βγάζω απο το μίξερ, το βάζω στην λεκάνη, αρχίζω να συμπληρώνω, ζήμωνε-συμπλήρωνε-ζήμωνε- συμπλήρωνε... πέρναγε η ώρα, κουραζόμουν και το αλεύρι, δεν έφτανε, φτάσαμε τα 2 κιλά, τα περάσαμε, είχα καλέσει γενικό προσκλητήριο, τον θείο Μίμη να ζημώνει και η λεκάνη γέμιζε και τα κουλουράκια πόσα θα γίνονταν καλέεεεεε? Κάτι τόσα δούλια ζημώνανε οι κουμπάρες. Με την προοπτική που είχα, θα γίνονταν 10 λαμαρίνες φούρνου μεγάλες.
Κάποτε ήρθε το μίγμα στα ίσα του! Δόξα σοι, είπα με αλλά ήταν τόσο πολύ που με είχε πιάσει απελπισιά! Καθόμουν στη μέση της κουζίνας, αλευρωμένη και κοιτούσα μια την λεκάνη, μια τον Μίμη, μια την μαμά, που γελούσε σαρδόνια "άμα σου λέω, μην τις εμπιστεύεσαι..."

Πλάσαμε, πλάσαμε, πλάσαμε, τραγουδήσαμε "πλάθω κουλουράκια" και ότι άλλο μας βρισκόταν απο τα παιδικά μας, φουρνίσαμε 3 φορές επι 2 ταψιά του φούρνου. Πως να πετάξεις το ζυμάρι. Εν τω μεταξύ, είχαμε αρχίσει τις πλάκες. να το κάνουμε ένα για το γκίνες, να το κάνουμε έτσι να το κάνουμε αλλιώς.
Γλύκα τα κουλουράκια, φάγαμε πριν το φαί και "γκόσαμε" που έλεγε η γιαγιά βασιλικούλα.
Εχωσα, το υπόλοιπο, μεταξύ πλάκας και νεύρου μέσα στο ψυγείο και για μία εβδομάδα, έφτιαχνα και φούρνιζα 2 ταψιά φούρνου κάθε βράδυ. Ως του Θωμά, είχαν τελειώσει.
Εφαγε το μισό λεκανοπέδιο, απο τα πολλά που ήταν.
Ξαναφτιάχνω εγώ κουλουράκια? Μη φάω ποτέ μου. Κάποτε την σινιάρισα την συνταγή, την μίσιασα, την δοκίμασα και των έχω σωστή. Στην διάθεσή όποιου την θέλει. Για ένα κιλό αλεύρι και για την πλάκα μας.
Ανέκδοτα να περνά η ώρα. Κάποτε ρώτησα τον Σταμάτη μας. "πες μια συνταγή για παντεσπάνι". "Γράφε μου λέει. 60 αυγά...." "τι λες ρε, του λέω, τι είναι τα 60 αυγά"? "Βρε γράφε, θα στην φτιάξω μετά για λιγο. Εκείνος ήξερε αυτό που έκανε σε ποσότητα ζαχαροπλαστείου... Μετά, αποφάσισα πως είναι δύσκολο, πως δεν μ' ενδιαφέρει και το άφησα απλώς να βρίσκεται.

Ωά, αυγά, και ο Λαμπριάτης !

2009-04-13T14:49:00.004+03:00

" Μια κότα στρουμπουλή
μια όμορφη πουλάδαααααα"
τραγουδούσε ο Ν. Γούναρης, νομίζω (καλά κι άλλος να είναι μην βαράτε), προ ετών... και τις σκέπτομαι τις αυγομηχανές, απο ημερών που δεν έχουν άλλο παρά να γεννούν ωά!
Γιατί? για να βάψουμε κατά το έθιμο, όπως τα βρήκαμε ας τα τηρήσουμε, για ν' ανέβει η χολυστερινούλα, για να χτυπήσουν ταβάνι τα τριγλικεριδάκια!
Ορίστε ο κος Koulpa μας, το βρήκε... merci, δεν παίζεσαι.... (χρωστώ - ξέρεις εσύ) !
Μια κότα στρουμπουλή, μια κάτασπρη πουλάδα
ξεκίνησε η τρελή για βόλτα στη λιακάδα
Κι ένα μαύρο πετεινάρι κικιρίκου την κορτάρει
κικιρίκου την κορτάρει ένα μαύρο πετεινάρι
Η κότα η πονηρή λοξές ματιές του ρίχνει
κι εκείνος το λειρί με πονηριά της δείχνει.
Κρίμα κότα στο κοτέτσι, αχ να περνάει η ζωή σου έτσι
να περνάει η ζωή σου έτσι, κρίμα κότα στο κοτέτσι
Να μην πολυλογώ, φιλάκι με φιλάκι
εβγήκε απ' τ' αυγό μαύρο κοτοπουλάκι
Κι ο θυμός του κόκορά της ξέσπασε στ' άσπρα φτερά της
ξέσπασε στ' άσπρα φτερά της ο θυμός του κόκορά της
Η κότα η στρουμπουλή, η περιφρονημένη
γεμάτη προσβολή στο φίλο της πηγαίνει
Μα το μαύρο πετεινάρι άλλη κότα πια κορτάρει
άλλη κότα πια κορτάρει το μαύρο πετεινάρι

Ε, λοιπόν, εχθές, όπως φύτευα καρπουζάκια και πεπονάκια, σκεπτόμουν ότι αυτά θα γίνουν, έχουν ξαναγίνει άλλωστε. Αν τα ποτίσω on time, γιατί ξεχνώ κιόλας. Αν βαρεθώ, θα τα πετάξω την Κυριακή και όξω απο την πόρτα. Οτι κάνω, μια φορά, γιατί να το ξανακάνω....
Αυγά όμως δεν έχω βάψει ποτέ. Εχει η μάνα μια κατσαρόλα απο το 1961 που μου έβραζε τα μπιμπερόν, και βάφει ωά. Αθάνατο εργαλείο, μην μου πείτε. Που την έχει κρυμένη δεν ξέρω. Εμφανίζεται κάθε τέτοια εποχή και εξαφανίζεται αυθημερον.
Μόνη της τ' αγοράζει, μόνη της τα βράζει, μόνη της τα βάφει. Τα μοιράζει επίσης. Σιχαίνομαι το τσούγκρισμα και δεν τα τρώω επίσης. Εγώ θέλω το τηγανητούλι μου να κάνει πλίτσ η μπουκίτσα. νιάμ, γλύφτηκα !
Θαρρώ πως ποτέ δεν θα βάψω αυγά, άμα φύγει η μάνα. Δεν βλέπω λόγο. Εν τάξει όπως τα βρήκαμε αλλά γιατί να γίνω κόκκινη, εγώ η αφρατούλα η ασπρούλα. Δεν γίνεσαι, με τις μπογές τώρα, θα μου πειτε. Ωραία και τα στόλισα. Για ποιον? Οποιος θέλει τρώει σπίτι του. Μανούλα έχει να του βάψει. Το πιάσατε το υπονοούμενο !

Τσουρεκάκια φτιάχνω όταν έχω κέφια... να θυμηθώ να πάρω και μαγιά... Μπορεί και να μην τα φτιάξω, δεν έχω και ώρες... προτιμώ τις βόλτες.

Νατα, δεν γεννήθηκα υπόδουλη νοικοκυρά εγω. Δεν είσαι υπόδουλη, άμα έχεις οικογένεια, το κάνεις για την χαρά της οικογένειας.
Εμείς κατά παράδοση και βάσει μητριαρχικού καθεστώτος απο την προγιαγιά μου, δεν είμαστε δούλες κανενός. Κυράδες κι αρχόντησες είμαστε. Εγώ τέτοια μαθήματα πήρα απο την μάνα μου. Ενα φαί για 3 ημέρες και σ' όποιον αρέσει και κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε ποτέ και ποτέ τσουρέκι και άντε μια βασιλόπιττα απο τον φούρνο!!!
Η γιαγιά Βασιλικούλα, έβαζε την μάνα μου να τα κάνει και τον Μίμη, κι εκείνη έδινε οδηγίες. Καθιστή. Απο την βαρεμάρα της. Ο Θεός να την συγχωρέσει, την ευχαριστώ για τα γονίδια... Γιατί εδώ έχουμε και το "η νύφη εγεννήθηκε της πεθεράς να μοιάζει" ταμάμ!
Ασε που δεν τρώω τσουρέκι. Για το καλό μια μπουκιά στον θείο Σταμάτη. Στου ζαχαροπλάστη το σπίτι δοκιμάζεις λίγο...Ααααασε, τα πασχαλινά κουλουράκια. Απο αυτά δεν πρόλαβα στο σπίτι να φτιάχνουν, ομοίως κάποτε που έφτιαξα, θα σας πω, αύριο να γελάσουμε.... Δεν τα τρώω ομοίως...
Οσο περνάνε τα χρόνια, βλέπω τη μάνα και βαραινει. Πότε θα τους κόψω και το γεμιστό αρνί που το σηκώνω να το πάω φούρνο. Δηλαδή δεν το πάω. Ανέβασε κατέβασε, βάλε στο αυτοκίνητο... ωωωωωωχχχχ. Κοψομεσιάστηκα με την ιδέα, κι έρχεται Μ. Σάββατο. Αραχτός ο Λαμπριάτης στην λαμαρίνα γεμάτος..

Πολύ μ' αρέσει που είμαι τεμπέλα!

Α, και είπα Μ. Σάββατο. Εχετε πάει στην πρώτη Ανάσταση? Πάτε στο εξοχικό να σας πω....

Ωρα για καφέ !

2009-04-09T14:50:00.007+03:00

KUTANI Hanazume Coffee cup and saucer

Υπάρχει μια "κίνηση" λόγω της ακρίβειας του καφέ στις καφετέρειες, το Σάββατο μεθαύριο, να μην πάει κανείς. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, πόσες φορές θα το βρω μπροστά μου ακόμη δεν ξέρω.
Με είπαν ψώνιο, εμμέσως πλην σαφώς, επειδή σχολίασα αρνητικά, δεν ξέρω τι άλλο θα με πούνε επειδή ξανασχολίασα. Δεν ιδρώνω. Τόχω αποδείξει. Αντε να αρχίσουν να πατάνε την σημαιούλα πάλι. Το συνηθίσαμε πλέον!!!

Μα δεν μπορώ. Κλαίγονται πως είναι η γενιά των 700 ευρώ και δεν έχουν χρήματα για καφε που έχει τσουχτερή τιμή. Να μην τον πιείς. Κάτσε παιδάκι μου σπίτι σου και πιές το καφεδάκι σου. Δεν μαζεύεστε σπίτια σας πιά.
Εμ, θέλεις να βγείς έξω... εμ να μην πληρώσεις γιατί εδώ είμαστε Ευρώπη. Ολα δικά μας δεν γίνονται.
Βρε άντε φύγετε απο δω, που θέλετε καφετέρεια. Μάθαμε τώρα. Γεμάτες οι καφετέρειες της Φωκίωνος, και λύνουν σοβαρά προβλήματα. Τι θα βάλουμε, που θα πάμε το βράδυ, ποιός θα μας πηδήξει... Εχουν αναζητήσεις μέσα στην φιλοσοφία. Ποιά του κάθισε, ποιά δεν θα καθίσει. Ωχχχχ, σας βαρέθηκα.

Ωραία, πιείτε καφέ σπίτι σας λοιπόν να έχουμε ησυχία εκεί που θα βγουμε να πιούμε τον δικό μας. Διότι δεν ανήκουμε σ' αυτή τη γενιά. Αφ' ενός είμαστε καλομαθημένοι απο τα σπίτια μας, έχουμε και απο μόνοι μας, να δώσουμε και 4 και 5 και παραπάνω ευρώ για ένα καφέ και ένα γεύμα! Ουπς, εδω θα δώσουμε παραπάνω !

Δείτε και ένα ωραίο άρθρο που έγραψε ο Marconi Radio, για τις πεταλούδες, μπας κι ανοίξει ο ορίζων, γιατί στην καφετέρια δεν ανοίγει παρά μόνο η πόρτα.

Η αυστηρή θείτσα Ζουζούνα

Παίζουμε?

2009-04-07T10:52:00.002+03:00

Ποιός δεν έχει παίξει, ποιός δεν έχει τρέξει σε πλατείες και δρόμους, ποιός δεν έχει φάει τα γόνατά του παιδί, κλωτσώντας μια μπάλα. Πως περιμέναμε εκείνες τις ολοήμερες εκδρομές λες και δεν μας έφτανε ολόκληρη πλατεία, για να παίξουμε, όσο γινόταν περισσότερα.

Περνά περνά, η μέλισσα, με τα μελισσόπουλα
και με τα παιδοπουλα, παιδόπουλα.....

- Καλημέρα βασιλιά, με τα κόκκινα σπαθιά. τι δουλειά?
- τεμπελιά, απαντούσε ο ρεμπεσκές βασιλιάς !
- και τα ρέστα παγωτά, συνηθίζαμε να λέμε και γελούσαμε

- Αναψε μου το κεράκι...
δεν θυμάμαι τίποτ' άλλο, ου γάρ...

Αλάτι ψιλό, αλάτι χοντρό,
έχασα τη μάνα μου και πάω να την βρώ
παππούτσια δεν μου πήρε να πάω στο χορό

- Μέλισσα μέλισσα, μέλι γλυκύτατο
- σε ποιόν παραγγελετε?

και το υπεραγαπημένο

Ενα λεπτό κρεμμύδι γκέο βαγγέο,
ένα λεπτό κρεμμύδι, φράσε βαγγέο ( ή σκάσε βαγγέο, ποιός θυμάται πιά).
και δώστ του παντριές με τον πρίγκηπα....

Στη διαπασών οι φωνές, στην πλατεία Κυριακού. Και δώσ του τρεχαλητά και δώς του λαχάνιασμα και γέλια.

Ποιός δεν έχει παίξει με τα τσιγκάκια απο τα μπουκάλια, ποιός δεν έχει παίξει "στρατιωτάκια αμίλητα", "σπασμένο τηλέφωνο", "μήλα", "γερμανικό", "αγαλματάκια", "πούντο, πούντο το δαχτυλίδι", και πόσα άλλα που μου διαφεύγουν πιά, γιατί.. είπαμε.

Περιμενω να μεγαλώσουν τα σκασμένα να αρχίσουμε τίποτα "εκπαιδευτικά", έρχονται που έρχονται, κυριακάτικο και χάνω τον ύπνο μου και έχω βαρεθεί να κάνω παζλ που δεν μ' αρέσουν κιόλας, να μάθουμε κάτι πιο επικοδομητικό.
Τελευταίο αγαπημένο, παιγνίδι είναι το δένδρο. Εγώ δένδρο κι αυτά πιθικάκια και τα δυο πανω μου.... αντέχω ακόμη, ευτυχώς.

Αμ' εκείνο το "τα βγάζουμε". "Μπούφ.... άκατα μάκατα σούκουτου μπέ...". Χα, χα, ακαταλαβίστηκα.
Το άλλο "έχω ένα αυτοκίνητο που όλο όλο τρέχει και που θα σταματήσει?" το κλασικό "άμπεμπα μπλόμ", το .. έλα βοηθάτε κάποιος, κόλλησα.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στα παιδιά, που δεν παίζουν πιά. Η τεχνολογία προχωρά, αλλά χάνουν ασφαλώς άλλα πολλά.

Raindrops.....

2009-04-06T10:05:00.004+03:00

Raindrops keep falling on my head.....
λέει ένα παλιό τραγούδι, αλλά δεν θέλω την βροχή καθόλου. Οχι πάνω μου...
Δεν είμαι πάπια ούτε χήνα, δεν μπορώ να οδηγώ με βροχή, δεν μ' αρέσει να περπατώ στην βροχή, ούτε θα τραγουδήσω ποτέ κάτω απο την βροχή. Ούτε σε νορμάλ κατάσταση, ούτε σε ερωτευμένη. Α, πα, πα, να περπατάς με τον καλό σου στην βροχή. Γιατί ? γιατί ειναι ρομαντικό... σιγά. Μια χαρά, δεν έχω περπατήσει με τόσες σχέσεις στη βροχή, δεν ξέρω τι πάθαμε....

Σιχαίνομαι το πρωί να βρέχει και να πρέπει να πάω στη δουλειά μου. Ντύσου και στολίσου και πάρε και ομπρέλλα, βάλε γαλότσες, αδιάβροχο... Δεν θέλω λέμε. Εχω πάει και ως απέξω απο το γραφείο όταν είμαστε στον Αη Στέφανο και εκανα μεταβολή και γύρισα σπίτι μου.
Τότε παρκάραμε 5 λεπτά περπάτημα μέσα στην αυλή των γραφείων και ταλαιπωριόμαστε.
Ξού. Υστερα απαίτησα να παρκάρω μέσα.

Εβλεπα καταρράκτες στον ύπνο μου. Δεν ήταν αυτό, άκουγε το υποσυνείδητο την βροχή και έπλαθε εικόνες.
Ενας πανικός στους δρόμους, μια ασυντονισιά, γιατί, δεν κατάλαβα ποτέ, πνιγόμαστε μέσα στην Αθήνα και μάλιστα στο κέντρο.
Εκτός της οφέλειας που έπλυνε το αυτοκίνητο, απο εκείνη την κιτρινόσκονη εξωτερικώς (γιατί εσωτερικώς σκ... είναι), δεν βλέπω άλλο όφελος. Ναι, δεν το πλένω και το δικό μου που είχα, μια φορά και αν στο τόσο. Πόσο μάλλον το νοικιασμένο.
Ξέρω, ξέρω, η βροχή οφελεί, μπλά, μπλά, μπλά... ναι ναι, γνωρίζω. Μπορεί να βρέχει βράδυ και το 10 ωρο που είμαι στο γραφείο. Και όλοι θα είμαστε ευχαριστημένοι.

Raidrops, keep falling on my head....

Alois, ο "έρωτας"

2009-04-05T14:37:00.004+03:00

O Alois, φαντάζομαι στα νειάτα του, θα ήταν ξανθός, ώς Γερμανός.

Alzheimer's disease (AD), also called Alzheimer disease, Senile Dementia of the Alzheimer Type (SDAT) or simply Alzheimer's, is the most common form of dementia.
This incurable, degenerative, and terminal disease was first described by German psychiatrist Alois Alzheimer in 1906 and was named after him.[1]
Generally it is diagnosed in people over 65 years of age,[2] although the less-prevalent early-onset Alzheimer's can occur much earlier.
An estimated 26.6 million people worldwide had Alzheimer's in 2006; this number may quadruple by 2050.[3]

η συνέχεια στην wikipedia.

Κοροϊδεύουμε αλλά να μην μας εύρει.
Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα απο τούτο.
Εκείνο το απλανές βλέμα του ασθενούς που δεν ξέρεις τι βλέπει και τι ακούει και η ασυνεννοησία, και ότι θυμάμαι χαίρομαι... ο φίλος του πατέρα μου, τραγουδά, αυτό που λέγανε στην ΧΑΝ το 50 κάτι....
Δεν εύχομαι σε κανεναν να το συναντήσει μέσα στο σπίτι του. Κοιτάξτε τα νούμερα όμως, είναι τραγικά. Το βιώσαμε και δεν το ευχόμαστε σε κανεναν.

Να το έχουμε μόνο σαν ανέκδοτο, λοιπόν, κυρά Αρτάνις μου, που αναρωτιέσαι ποιός ψηλός ξανθός Γερμανός μου έχει πάρει τα μυαλά !!!
Σαν ανέκδοτο και μόνο.....

Αφιερωμένο στη μνήμη της γιαγιάς Ελένης.

Η ρημάδα η αφηρημάδα !

2009-04-03T11:52:00.005+03:00

Eχετε δει ταινιούλες κινουμένων σχεδίων και να σπαρταράτε απο τα γέλια? Κι εγώ. Βλέπω εμένα και....
Στο γραφείο μου επάνω, βρίσκεται σε μόνιμη θέση, το μποτιλάκι με το νερό.
Το μετακινώ προ ολίγου, μπροστά μου, απόσταση απο την μυτη μου, δυο μύτες ακόμη, με σκοπό να καταπιώ το παξιμάδάκι και να πιώ μια γουλιά. Καταπίνω, ρίχνω μια ματιά στη θέση του νερού, δεν το βλέπω, και αναρωτιέμαι "τόπια το νερό, τι στο διάβολο έκανα το μποτιλάκι?" Το βλέμμα, δεν έχει κοιτάξει ακριβώς κάτω απο την μύτη μου, κοιτά στην άκρη του γραφείου.
Μετακινούμαι να φέρω άλλο απο το ψυγείο, πεισμένη, πως το έχω πιεί.
Σκοντάφτει το χέρι μου, στο μποτιλάκι, μουρμουράω γιατί κάτι είναι στο διάβα μου και το βλέπω....

Δεν θέλω γελάκια. Δενννν, θέλω γελάκια λέω...

Δεν είναι το μοναδικό που "παθαίνω"... παθαίνω διάφορα του είδους και δεν ξέρω αν φταίει η ηλικία ή τίποτα άλλο.Το θέμα είναι πως γελώ πολυ μόνη μου και περνώ την ώρα μου.

Να μην σας πω για το λογκάρισμα του pcιού μου. Που να θυμάμαι κωδικούς, βάλε εδώ, βάλε εκεί, δεν τα καταφέρνω. Τα γράφω λοιπόν παντού. Κανονική αφισοκόλληση. Οπως και τo password της τράπεζας. Λεπτά? απο την Τράπεζα? χα χα χα! Μια ώρα να θυμηθώ τον κωδικό και τρεις προσπάθειες να πάρω το ποσό που θέλω. Οταν το πάρω, θριαμβολογώ και τρέχω να καθίσω πάνω στο πορτοφόλι μου μέσα στο αυτοκίνητο!

Ασε το κλείδωμα του αυτοκινήτου. 52 στις 32, ανοικτό το αυτοκίνητο! με καμμία κυβέρνηση να το κλειδώσω. Μα τι διάολο τεχνολογία είναι κι αυτή. Πρέπει να του μιλάς και να κλειδώνει ! Είμαι δε τόσο σίγουρη πως έχω κλειδώσει που τσακώνομαι και με τον εαυτό μου, σιγά μην γυρίσω πίσω να ξανακοιτάξω...

Εψαχνα τους κωδικούς να μπω στο taxis net, να κάνω την φορολογική μου δήλωση.... Ναι. Κάπου τους είχα βάλει, κάπου θα ήταν το χαρτί, θυμώμουν 3 χρόνια πίσω που τα είχα, ανοίγω την περσινη δήλωση, κολλημένα μέσα..... (όχι που θα ήταν...).

Τους πληκτρολογώ, ανάποδα. Γιατί ίσια με ποιά λογική ! Δενννν μπαίνω. Μια δυο τρείς, με πετάει έξω. Ξανά εγώ, ρωτώ την αλεξ, "είναι φορτωμένο το δίκτυο" με ξεφορτώνεται...

Προσπαθώ σήμερα απο την αναποδη, μια χαρά.. θα πάρω και πίσω...
Είναι κάτι ώρες που ξεκαρδίζομαι. Είναι κάτι άλλες, που δεν με αντέχω, πως με αντέχουν οι άλλοι... Αδιαφορία, αφηρημάδα, κόπωση, το ψηλός κατάξανθος Γερμανός, που μούχει πάρει τα μυαλά... το ανέκδοτο με τις Χαρίκλειες το θυμάστε? Οταν τα λέω εγώ.....

Pinocchio !

2009-04-02T06:45:00.003+03:00

Tην μύτη του Πινόκιο,
ολημερίς φορούσα
να σας γελάσω ήθελα
μα μήπως το μπορούσα?

Είπα κι εγώ μια φορά
να κάνω νταβαντούρι
και μέσα απ τα Ερτζιανά,
να γινω πρώτη μούρη !

Ηταν εχθές Πρωταπριλιά
σας γέλασα παιδάκια
φιλιά σας δίνω κι απο δω
στα δυό τα μαγουλάκια

Οχι, νομίσατε πως θα γλυτώσετε απο εμένα....
Καλάαααα....

Radio blog

2009-04-01T10:06:00.000+03:00

Αφού ο blogger δεν με πολυπάει, αποφάσισα να βρώ άλλη μέθοδο για να μπορέσω να βρίσκομαι κοντά σας.

Ετσι μετά απο συζητήσεις όλο το Σαββατοκύριακο, μου δόθηκε βήμα.
Θα με βρίσκετε πλέον κάθε πρωί με το ξύπνημά σας, 7-8 στην συχνότητα των fm.

Θα ζουζουνίζει η ζουζούνα, να σας ξυπνά.
Με απαλή μουσική, με γλυκά σχόλια και θα σας συντροφεύει στον αχνιστό καφέ σας, στο δρόμο για την δουλειά σας, στο χουχούλιασμά σας.

Συντονιστείτε στην φιλόξενη συχνότητα του "Radio blog", 91.2, κάθε πρωί στις 7 για ζουζουνοπαρέα.
Δεν είναι πρώτη φορά που η ζουζούνα θα βρεθεί σε ραδιοθάλαμο. Ομως η τηλεφωνική συμμετοχή σας θα την εμψυχώσει.
Ξέρω πως θα είστε εκεί !

Artanis, η βασίλισσα με τα δώρα !

2009-03-31T15:44:00.001+03:00

Απο τα ωραιότερα δώρα που έχω πάρει ποτέ!!! Μια βόλτα στην Artanis, θα σας μαγέψει!

βύρα τις άγκυρες για north sea !

2009-03-30T11:03:00.003+03:00

Τι δεν θάδινα να ήμουν στην παγωμένη θάλασσα σ' ένα κυνήγι τόνου... Και για την φάλαινα, δεν θα με χαλούσε, αλλά τον τόνο θα τον τρώγαμε κιόλας. Απο την φάλαινα, τίποτα κοκκαλάκια για τα μαλλιά θα περίσσευαν μόνο.

Θα μου πείτε, δεν κάθεσαι στ' αυγά σου, τι το θες το κυνήγι τόνου και μάλιστα στην βόρεια παγωμένη θάλασσα. Παρακάθισα ήσυχη. Ωρα για δράση. Τι πιο συναρπαστικό απο ένα ψάρεμα. Το ξέρω, πως έχουμε θάλασσες με τράτες και σκούνες, ψαράδες, άξιους και ικανότατους, όμως δεν είναι το ίδιο.
Την θέλω την περιπέτεια σε όλο της το μεγαλείο. Ο κρύος αέρας να σε χτυπά και να σε περονιάζει, τα απόνερα απο τα κύματα να σου ραβδίζουν το πρόσωπο, η νιτσεράδα να μην φτάνει, οι "κυνηγοί" μέσα σε πυρετό να μαζεύουν δίχτια γεμάτα ψαριά, η μυρουδιά να σε πνίγει...

Ε, κι εγώ με την φωτογραφική μηχανή να απαθανατίζω το έργο. Στον κόσμο μου. Τι φανταστήκατε πως θα έκανα? Θα ξεψάριζα?

Την εμπειρία όπως την θέλω είπαμε, όχι την ταλαιπωρία σε όλο της το μεγαλείο....

Βύρα λοιπόν, γιατί δεν κρατιέμαι σήμερα...

Dangereuse !!!

2009-03-26T15:33:00.008+02:00

Ναι βρε, Εγώ είμαι, η "ακατανόμαστη"

με το απαγορευτικό στην αρχή !

Είμαι επικίνδυνη!

Πολύ επικίνδυνη!

Μέχρις εκεί που δεν παίρνει άλλο!

Τόσο επικίνδυνη που εδώ κι ένα μήνα και πλέον, δεν βγαίνει το απαγορευτικό για ακατάλληλο περιεχόμενο !

Μαζεύω υπογραφάς

για "μπάτε" σας περικαλώ πολύ όσο πιο πολλές φορές μπορείτε να δω τι θα γίνει στο τέλος!

Θα με κλείσουν ή θα το κλείσω μόνη να πάω δίπλα?

υ.γ. να σας πω κι αυτό.

Την Τρίτη το μεσημέρι, δεν είχε απαγορευτικό. Για καμμιά ώρα, έμπαινες έτσι.

Μετά πάλι, κάποιος πάτησε το σημαιάκι.

Αμα σας λέω εγώ....

Είμαι επικίνδυνη

Κύριε Μαρκόνι μου,

το homme edition σου, επειδή το ζήτησες !

κι άμα μου το ξανακλείσουν

σ' έφαγα...

χα χα χα χα χα !!!!

Ορκα η Δολοφόνος φάλαινα !

2009-03-24T10:07:00.002+02:00

Για το κακό μάτι έχετε ακούσει τίποτα?
Περί βασκανίας ξέρετε?
ε, όλο και κάτι θα ξέρετε πιά, δεν είστε απο άλλο πλανήτη!!
Κι εγώ ξέρω απο τα παιδικά μου.
Ομοίως ξέρω πως έχουμε χρήσει "οικογενειακή ξεματιάστρα" τον Θείο Μίμη, αξίωμα το οποίο κατέχει δικαιωματικά απο τα νεανικά του χρόνια, όταν μαθήτευσε στην συγχωρεμένη την Μάρθα. Για την καφεδομαντία, θα μιλήσουμε άλλη ώρα.
Εχετε δει άνθρωπο να σας κοιτά με κακία?
Εχετε, δεν μπορεί!
Ετσι μας κοιτά η χοντρέλλω, για το τίποτα και τα συμπτώματα τα έχουμε δει.
Πολλαπλά και επαναλαμβανόμενα!
Τίποτα δεν μας πιάνει. Ούτε το ξεμάτιασμα, ούτε το πάτερ ημών πολλές φορές κατά μόνας.
Μα τίποτα!

Φανταστείτε τι γίνεται αν την πειράξεις.
Δεν ξέρει που δεν ξέρει τίποτα, δεν καταλαβαίνει, που δεν καταλαβαίνει τίποτα, απο αυτά που κάνει, όταν της βάλεις τρικλοποδιά, όχι ματιάζει, όχι θυμώνει, όχι τα χάνει και ζητά βοήθεια απο εκεί που νομίζει πως μπορεί να πάρει...

Φάλαινα να παίρνει φόρα, να χτυπιέται και να πετά αφρό έχετε δει. Ενα τέτοιο πράγμα. Δολοφόνος Ορκα! Τρέχει με μια μανία, η βαρέλλω, να μην βρεθείς στον δρόμο της, και ξεφυσά και στραβοκοιτά!

Αει, πως να μην ματιαστεί το σύμπαν. Και οι καρέκλες λυγίζουν στο διάβα της.
Κλείνει την πόρτα του γραφείου της - δεν της ειπαμε, πως εδώ οι πόρτες είναι ανοικτές- και τρέμει συθέμελο το κτίριο. Ζνταααααααααπ! κι όποιον πάρει το βουνό στο διάβα του!

Που θα μας πάει.. θα φύγει δεν θα φύγει? Κι αν δεν φύγει... θα την φύγουμε. Μια υπομονή, να αρχίσουμε να μετράμε μέρες. Ετσι γίνεται εδω μέσα.

Αμα δεν την στείλω αδιάβαστη εγώ, να μην με λένε ... ζουζούνα!

υ.γ. και για όποιον δεν κατάλαβε, έβαλα μια τρικλοποδίτσα εχθές, και περιμένω να πέσει. Πλάαααααααγφ, στα νερά.... εεεε.

Ωχ μάνα μ', πάει το πλακάκι θα βουλιάξει!

χαλάλι το δύωρο ξέμάτιασμα του Μιμίκου εχθές !

Μέριασε !

2009-03-23T09:35:00.000+02:00

«Μέριασε βράχε νὰ διαβῶ!» τὸ κύμα ἀνδρειωμένο
λέγει στὴν πέτρα τοῦ γυαλοῦ θολό, μελανιασμένο.
Μέριασε, μὲς στὰ στήθη μου, ποὖσαν νεκρὰ καὶ κρύα,
μαῦρος βοριὰς ἐφώλιασε καὶ μαύρη τρικυμία.

Ἀφροὺς δὲν ἔχω γι᾿ ἅρματα, κούφια βοὴ γι᾿ ἀντάρα,
ἔχω ποτάμι αἵματα, μὲ θέριεψε ἡ κατάρα
τοῦ κόσμου, ποὺ βαρέθηκε, τοῦ κόσμου, πού ῾πε τώρα,
βράχε, θὰ πέσης, ἔφτασεν ἡ φοβερή σου ἡ ὥρα!
..................
Αριστοτέλης Βαλαωρίτης

Που την βρίσκαμε την όρεξη και τα μαθαίναμε απέξω, δεν θυμάμαι πιά. Τι διάβολο μας "πότιζαν". Ποτέ δεν κατάλαβα την αλλιγορία, αλλά μου άρεσε, το έμαθα και τόλεγα απέξω σε σχετική και άσχετη ώρα.
Το θυμάμαι κάθε φορά τέτοιες ημέρες και τώρα με τα παιδιά μας, άντε πάλι μου ήρθε στο νου. Είναι πολύ μικρά να καταλάβουν, βέβαια, άκουσαν ότι τους είπαν στο νήπιο και στον παιδικό, τραγουδήσαμε τα "40 παλλικάρια", ταξιδέψαμε στην... " Τροπολιτσά, ωρέ Τροποοοοολιτσάαααα" και θυμηθήκαμε το "κλεφτόπουλο" δια στόματος Μαριαννούλας. Και τραγουδάει σωστά η άτιμη!
Ο Νίκος δεν είχε κι ενδιαφέρον περι του Κολοκοτρώνη που θα έλεγε για ποίημα, είπε και "τους έπερνε τα κεφάλια" και τρόμαξα, τι διάβολο λένε στα παιδάκια των 5.5 ετών.... ρώτησα, "σαν λάχανα και τα πήγαιναν στην λαϊκή" να διασκεδάσω την κατάσταση... δεν είμαι και μάνα, ν' αρπάξω την δασκάλα απο τα μαλλιά να της εξηγησω εγώ τι θα πει αυτό, να καταλάβει ...
Παιδαγωγοί, την τύφλα τους.
Προσπάθησα και να εξηγήσω τ' ανεξήγητα, μετά άρχισα ν' απαγγέλω Βαλαωρίτη!
Υποσχέθηκα πως θα τον πάω στο Εθνολογικό να του δείξω το κράνος του Κολοκοτρώνη. Ας μάθει κάποτε αργότερα πως ήταν μισθοφόρος του Αγγλικού στρατού. Προς το παρόν, το καλογυαλίζουν και αστράφτει στο μουσείο! Καταχάρηκε κι αυτός και η μικρή Μπουμπουλίνα!
Δεν άκουσα τους σβόμπους, να λένε τίποτα περί του Ευαγγελισμού. Ρώτησα, έγινε μια αναφορά, αλλά τίποτα σπουδαίο.
Τους Τούρκους είχε στο μυαλό της η δασκάλα. Να πει για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου...γραμμένη την έχει.
... αχ, τα σημαντικά, τα αφήνουμε στην άκρη.

Ξεκίνησα η γυναίκα και για το γραφείο σήμερα, με όρεξη, γιατί θάχα την σχετική ησυχία και έπεσα σ' ένα απίστευτο μποτιλιάρισμα στην Κυψέλης.
Κοιτώ, ξανακοιτώ, "τι συμβαίνει σκέπτομαι". ακούω τα ταμπούρλα και παίρνω στροφή.
Το 60ο με την παράδοση στην μπάντα, τριγύρναγε ανα τας ρίμας ως να πάει στην πλατεία Κυψέλης να στεφανώσει τον Κανάρη. Δώσ' του πατριωτικό άσμα. Δεν με πειράζει.
"Ρε τι πάθαμε, πρωί πρωί" αναφώνησα για πολλοστή φορά, ψάχνοντας παράλληλα να δω και να καμαρώσω και τα καλόπαιδα.
Μ' αρέσει, δεν το κρύβω, να τα βλέπω να παρελαύνουν με την μουσική τους, αλλά όχι την ώρα που θέλω να περάσω να πάω στο γραφείο μου!
Καβάλησα στην κυριολεξία, πεζοδρόμιο, πήγα ανάποδα στην Κυψέλης, ξανακαβάλησα, τα βουνά της Κυψέλης να βγώ κάπου να πάω στην δουλειά μου!
Κατόπιν όλων τούτων
"Μέριασε βράχε να διαβώ, να μην σε πάρει η αντάρα!!!"

Χρόνια μας πολλά, Ελληνες Τουρκοφάγοι!

The way we were

2009-03-19T11:34:00.005+02:00

Κάποιος ήρθε, κάτι μούπε να σας πω!

Κι αντί να σας το πω, σκέφτηκα να το δείτε και να το ακούσετε!

Καλύτερα έτσι... ναι, πολύ καλύτερα...

Ξανα-μανα - παίξαμε!!!

2009-03-17T22:43:00.004+02:00

Παίζουμε παίζουμε διαρκώς. Mια τρελλή τρελλή αγελάδα, πήρε μέρος στο παιγνίδι και τούδωσε και κατάλαβε !!!

Και για όποιον περνά απο εδώ πρώτη φορά ή δεν έχει πάρει είδηση τι συμβαίνει, ... απλά είμαι "επικίνδυνη".
Είναι κάποιος που αρέσκεται να παίζει πατώντας το σημαιάκι μου για ακατάλληλο περιεχόμενο!
Υπομονήηηηηηηηηηηηηηη!!!!!

Frescos, frescopoulos
frescό, και μικρο - frescaδάκι
ιστουριούλα έφτιαξε
με βάση το μεράκι

Κι ο κηπουρός εσκάλιζε
ενα μικρό κηπάκι
και κάρπισε και μύρισε
σαν ροδοπεταλάκι.

Δεν χορταίνω βόλτες στην σφαίρα, που καρπίζει συνέχεια απο το παιγνίδι!
Και χαίρομαι γιατί φυτρώνουν χαμόγελα! Γιατί χωρίς αυτά, δεν πάει κανείς μπροστά.

ευχαριστώωωωωωωωωωωωωωωωωω! ολους!!!!

Κοράλια, corail, corals.....

2009-03-17T10:48:00.002+02:00

Τα μαύρα κοράλια τα ξέρετε? Σ' εμένα πολύ αρέσουν.

Οχι πως τα κόκκινα υστερούν αλλά τα μαύρα είναι ακριβότερα και σπανιότερα

Κάνουμε shopping therapy λοιπόν και συνεχίζουμε την ημέρα μας !

goooooood morning everyone!!!

2009-03-16T10:07:00.001+02:00

Eλααααα, να ξυπνάμε με χαρά !!!

Γεννάμε, γεννάμε !!! (οι Σάρρες !! οι Μάρες και τα κακά συναπαντήματα)

2009-03-13T10:50:00.006+02:00

Exclusive: Meet the Octuplets

Δείτε αυτό το βιντεάκι, με τα οκτάδυμα! Το καταχάρηκα αλλά ως εκεί !

Η μαμά τους έχει ήδη 6 και ξαναέμεινε έγκυος! Και έκανε 8 !

Μα είναι τρελλές αυτές οι γυναίκες γενικώς!

Είπαμε, είπαμε, αλλά, ετούτη ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Την βλέπω απο ημερών να μοστράρει η φάτσα της στα βιντεάκια του msn, αλλά δεν μπορούσα να καταλάβω, καθότι δεν στήνομαι για ειδήσεις!

Το άκουσα στο ράδιο στο τέλος και κατάλαβα....

Μα η αθεόφοβη! 6! και άντε τα κάνεις τα 6, στα μεγαλώνει η πολιτεία και οι εταιρίες, αναλαμβάνοντας έξοδα κλπ,. δεν σου μίλησε κανείς για αντισύλληψη? Είναι και ο καθολικισμός και οι άλλες αιρέσεις (άντε ) θρησκείες που λένε διάφορα!!!

Είναι και ο κάλος που έχει ο καθ΄ ένας!! να κάνει παιδιά. Και ο εγωϊσμός και δεν ξέρω τι άλλο!!!!

Α, σας είπα?

Γεννάμε οι Σάρρες, ακόμη. Ναι, βέβαια, η τελευταία συμμαθήτρια, κλεισμένα τα 48, γέννησε διδυμούλια, τι άλλο !!! το φθινόπωρο!!! να της ζήσουν, νάναι γερά, να μεγαλώσουν με αγάπη και χαμόγελα, να είναι καλότυχα!!!

Αλλά μωρέ τρελλή κι αλλοπαρμένη, τόσος εγωϊσμός!!!

Αντε δεν έκανες παιδιά στα 20 στα 30 στα 40 στα 45. Τώρα το θυμήθηκες πιά? Και τώρα που το θυμήθηκες, "μια χαρά για θείτσες"

Βρεθήκαμε με τρεις άλλες αγαπημένες συμμαθήτριες και φίλες πιά, προ ημερών και το συζητούσαμε. Και οι 4 το ίδιο λέγαμε! Σε 10 χρόνια αυτή τη 60άρα, θα μεγαλώνει παιδιά, με τι κουράγια? Τι θα έχει να τους δώσει? Τι θα έχει να τους διδάξει. Πως θα τα βοηθήσει στο σχολείο. Πως θα παρακολουθεί την τεχνολογία για να τους μεταδώσει πράγματα. Στα 65 της θα περνάει την εφηβία μαζί με τα "γεράματά της'? Με τι μέτρο γνώσης. Εδώ η πείρα, δεν.... για γιαγιά μπορεί... για μάνα... χλωμό το βλέπω..."
"έχεις κουράγια, γιατί τα ήθελες πολύ" , έλεγε η Μάργια!!! η οποία προσπαθούσε να βρει την ισορροπία μεταξύ του "θέλω πολύ παιδιά" και του "με τι κουράγιο στα 60".

Δεν θα το βρείς καλή μου το κουράγιο! Ούτε η αγάπη της μάνας, που απο τα 50 κι απάνω, αρχίζει η φυσιολογική φθορά, βοηθάει να μεγαλώσεις παιδιά ουτε τίποτα.

Ο υπέρμετρος εγωϊσμός μας είναι και τίποτα άλλο. "Εχω παιδιά". Και οι γάτες έχουν κυρά μου! και οι σκύλες και οι αγελάδες. Και είναι φιλόστοργες μάνες!

Κάθε πράγμα στον καιρό του, κι ο κολιός τον Αύγουστο !!!

Απο το ένα στο άλλο. Μου παίνευε εχθές, φίλη άλλη φίλη της, που δικαστής ούσα, έχει και παιδί που το μεγαλώνει μόνη γιατί ο πατέρας, είναι ανα την ελλάδα, λόγω επαγγέλματος, το έκανε και μεγαλωπή κατά τα 45.
"και πόσο σωστή είναι και πως τα προλαβαίνει όλα, και πόσο σωστή μάνα και πόσο καλό παιδί έχει". "Αει, άσε με της απάντησα, στο τέλος, μ' έσκασες, τι βλακείες είναι αυτές. Ο δικαστής πρέπει να είναι απερίσπαστος, κάνει λειτουργημα, έχει και βαθμό η κυρία, έχει κι άλλους δικαστές απο κάτω, να κουμαντάρει, τι μου λες τώρα.

Και η αυστηρότητα που έχει στο παιδί, λες και είναι δικαστής και η κρίση (κακή πολλές φορές) για τους δασκάλους της μικρής..... παρουσία της, μην μου την παινεύεις!"

Πως βαριέμαι όλα τούτα τα ... "για το κοινωνικό γίγνεσθαι!!!"

Παίζουμε, παίζουμε!!

2009-03-12T10:50:00.003+02:00

Oι δίδυμοι, έπαιξαν κι αυτοί, εις σάρκαν ΚίτσοΜήτσου, ανταποκρινόμενοι στο παιγνίδι που "με πείραξε η άνοιξη" και ξεκίνησα! (καλέ πειραγμένη απο μόνη μου είμαι, δεν χρειάζομαι την άνοιξη!!).

Κύριοι Μήτσοι και κύριοι Κίτσοι, σας μερσώ τα μάλλα, για την συμμετοχή!

Κι αν εμένα με πείραξε η άνοιξουιςςςςςε και παίζω, τι να πω για σας, που σε συσκευασία ενός ποστ, συμπιέσατε τρία παιγνίδια!!!
Ε, ή είσαι ένας μοναδικός και αναντικατάστατος (την τούρτα ξέρετε που, κι ευχαριστώ) και συνδιάζετε τα "ασυνδίαστα", ή δεν είστε!
Τέρμα τα "καλοπιάσματα"!

Gentleman

2009-03-10T07:43:00.000+02:00

Θυμάστε, που σας είπα για το βιβλίο της Ελένης Χαλκούση "Σαβουάρ βίβρ"?

θυμάστε δεν θυμάστε, γνωρίζετε δεν γνωρίζετε την Χαλκούση, δεν ξέρω τι γράφει ο Ζαμπούνης, αλλά εγώ χαίρομαι να την διαβάζω, ξανά και ξανά. Μερικά πράγματα είναι διαχρονικά.

Απόσπασμα λοιπόν, για το πως πρέπει να φέρεται ένας κύριος.

Θα περιλάβω και τις κυρίες αλλά μια άλλη ώρα, γιατί κι εμείς ως γένος δεν είμαστε οι καλυτερες του χωριού!

"Ενας αληθινός άνδρας έχει αρχές και να είναι - όσο μπορεί περισσότερο - συνεπής με τις αρχές του. Πρώτα πρώτα κρατάει το λόγο του. Πρέπει να είναι αξιοπρεπής και υπερήφανος, χωρίς να συγχέει αυτές τις αρετές με το ψωροφιλότιμο, που είναι ελάττωμα.

- Δεν κάνει χρέη

- Δεν ζει εις βάρος των άλλων

- Δεν κάνει ηλίθια επίδειξη του πλούτου

- Δεν σπαταλά την προίκα ή τον μόχθο της γυναίκας του

- Εξω απο τις ώρες της δουλειάς, αποφεύγει να συζητά για λεπτά.

- Δεν κλαίγεται για τις δυσκοίες της ζωής, μπροστά σε γνωστούς πτωχούς

- Δεν κουβεντιάζει ποτέ δημόσια για τις οικογενειακές του υποθέσεις και τα μυστικά των δικών του.

- Ακόμη λιγώτερο για την συζυγική ζωή και για την γυναίκα του.

- Σέβεται τα μυστικά των άλλων και δεν επιτρέπει ποτέ να παραβιάζονται τα δικά του.

- Ποτέ δεν ανοίγει τα γράμματα γης γυναίκας του.

- Προσπαθεί να κρατά τον αυτοέλεγχό του σε δύσκολες και επικίνδυνες στιγμές

- Συγκρατεί τα νεύρα , το θυμό, το φόβο, το μίσος και την στεναχώρια.

- Δεν είναι ποτέ μεθυσμένος

- Ποτέ δεν διαφημίζει τις κοινωνικές του γνωριμίες.

Πολλά απο αυτά και άλλα, συνιστούν τον αληθινό άνδρα, τον κύριο.

- ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ,

Να είναι άπλυτος, ιδρωμένος, αξύριστος,

Να φοράει λερωμένο πουκάμισο,

Να έχει ιδρωμένα χέρια και να τα προτείνει για χαιρετισμό

Να φυσά τον καπνό του τσιγάρου του στο πρόσωπο του συνομιλητή του

Να σερβίρει πρώτα στο πιάτο του στο τραπέζι (κυρίως σπίτι του)

Να παίζει με την αλυσίδα των κλειδιών του

Να μη σέβεται την κυρία που συνοδεύει και να φλερτάρει μπροστά της μέ άλλες.

Να φεύγει πριν η κυρία που συνοδεύει, μπεί στην πόρτα της.

Να είναι κουτσομπόλης

Να χαιρετά με τα χέρια στις τσέπες και το τσιγάρο στο στόμα

Να φθάνει σπίτι του μαζί μέ καλεσμένους ξαφνικά και χωρίς να έχει ειδοποιήσει πριν την γυναίκα του
Να μιλάει για τις ερωτικές του κατακτήσεις

Να δειχνει τα ερωτικά του γράμματα σε τρίτους

και άλλα και άλλα και άλλα πολλά, που συναντάμε καθημερινά.

Δεν απέχει το τότε που τα έγραψε η Ε. Χαλκούση απο το τώρα.

Οσο κι αν οι εποχές αλλάζουν, όσο κι αν η ζωή τρέχει, μερικά πράγματα απλά καθημερινά δεν αλλάζουν. Μας συνοδεύουν σε όλη μας την ζωή!

Το μπαλούν μου μέσα...!

2009-03-09T07:48:00.000+02:00

Αν δεν έχετε δει το μπαλούν της χοντρέλλως, δεν έχετε δει τίποτα!
Πως να το φωτογραφίσω να σας το δείξω να καταλάβετε!
Πως να το περιγράψω. Απερίγραπτο είναι!
Οταν λέμε περιφέρεια 2 μέτρα, όλη περιτρυγιρισμένη με ατελείωτα μέτρα ύφασμα, που μπαλωνάρει στην περιφέρεια και μετά στενοκοπεί? Αυτό ακριβώς. Σε νούμερο 64 στην καλύτερη, μην το φανταστείτε και μικρότερο..... άει, επειδή είστε εσείς, 62, να της κόψω κάτι, μήπως και καλοπαντρευτεί! Γιατί είναι και "δεσποινίς" ετών που λέει εμπιστευτικά! Καταλαβαίνετε. Αραχανιασμένου και απάρτου γωνία. Είναι μια καινούργια άποψη του αγαμήτου και απάρτου γωνία! Δεν τα λέω εγώ, άλλος τα λέει.

Τι χρώμα? Μαύρο, σεμνό και ταπεινό. Την πρώτη φορά, με κόκκινο μπλουζάκι (νούμερο 64 ομοίως) ριχτούλι (σύνολο τρία ριχτά στην περιφέρεια) και απο πάνω ένα γιλέκο, ο θεός να το κάνει. Μόνο δερμάτινο μπροστινό και πίσω κορδόνια να δένουν σαν την ποδιά του φούρναρη.
Αυτή τη φορά με μαύρο μπλουζάκι (ο θεός να το κάνει - άκι)!

Οταν όλα αυτά τα βλέπεις σε ένα νουμεράκι 44, πάει στο διάβολο. Οταν τα βλέπεις στον υπερθετικό, γμ τον στυλίστα μου γμ! γμ τον στυλίστα μου μέσα! και άλλα τέτοια στυλιστικά.

Ηθελα να ήξερα που ράβεται. Να μην ρωτήσω, γιατί μπορεί να φανταστεί πως ζηλεύω. Εγώ ως ένα 50 μια χαρά με χωράει πάντως. ΄
Ηθελα να ήξερα ποιός την έχει πείσει και ποιός ξέρει πόσες άλλες, πως αυτά τα μπαλούν είναι τελευταία λέξη της μόδας! και λεπταίνουν κιόλας !
Μα που πάει το θωρηκτό με το μπαλούν. Ενδυμα γραφείου. Α, ρε, ένας ήταν και συγχωρέθηκε, που φώναζε και "έκραζε" μόλις έβλεπε τέτοια ευτράπελα και κόλαγε παρατσούκλια.....

Σας βάζω και μια φωτό για να καταλάβετε γιατι πράγμα μιλώ. Τουλάστιχον τα ματάκια σας, δεν φταίνε. Ας γελάσουν τα χειλάκια σας με ότι κυκλοφορεί!

Παιγνίδι στο εξοχικό!

2009-03-04T22:19:00.004+02:00

Παιγνίδι με φίλους bloggers στο εξοχικό

περιπεράστε !

Να πάτε και στην Lena-zip που έπαιξε, να περάσετε και απο την xaroylita, να δείτε και την Ακτίδα στην Θεσσαλονίκη, πως τα κατάφερε. Η φίλες της Lenas-zip, έχουν πάρει την σκυτάλη και του δίνουν και καταλαβαίνει!!!!

Περάστε απο την "μικρό ήρωα", να διαβάσετε!

Παρακαλώ, όποιον παίζει να το αναφέρει να το γράφω εδώ.

Με τις ευχαριστίες μου !

Μια ομορφιά !

2009-03-04T09:52:00.003+02:00

Ανθισαν οι μυγδαλίτσες στην γειτονιά απο ημερών. Θέαμα ξεχωριστό, θέαμα να γεμίσει η καρδιά, θέαμα να αγαλλιάσει το μάτι!

Ακόμη κι εγώ, παιδί του τσιμέντου, "λύγισα" μόλις πάρκαρα, πήρα το κινητό να την φωτογραφίσω, έτσι όπως έπεφτε πάνω απο το κεφάλι μου νυφούλα αρχοντική.

Καλημέρα

Προειδοποίηση περιεχομένου !!

2009-03-03T11:49:00.004+02:00

Ευχαριστώ για την προειδοποίηση.

Ρε τι επικίνδυνη έχω γίνει και δεν τόχω πάρει πρέφα!

"Ορισμένοι αναγνώστες αυτού του ιστολογιου, επικοινώνησαν με την Google (γιατί δεν έχω βγάλει την μπάρα επάνω) επειδή θεωρούν ότι το περιεχόμενο αυτού το ιστολογίου είναι απρεπές. Γενικά, η Google, ούτε αναθεωρεί ούτε επιδοκιμάζει το περιεχόμενο αυτού ή οποιουδήποτε ιστολογίου. ..... " κου που λου - που λέγαμε παλιά! Ο,τι τους λένε κάνουν! Δεν ασχολούνται με το τι γράφει ο καθείς!!! Ηλίου φαεινότερο... που να μας προλάβουν!!

Δεν είναι τα τρία ξέκωλα απο το Ρίο, που ανάρτησα, λόγω Απόκρεω. Σιγά!

Είναι κάτι άλλο για το οποίο, αποδείξεις δεν έχω, αλλά έχω υποψίες (και 6η αίσθηση επίσης) και ενδείξεις. Και πλέκω σενάρια! Αυτές τις υποψίες, λοιπόν, αν συνεχιστεί το θεμα και μου κλείσουν το blog, θα τις κάνω ποστ να το ευχαριστηθώ κιόλας!
Θα σας τις κοινοποιήσω με μεηλ, να ενημερωθείτε αν κλείσει και θα ανοιξω άλλο. Ασε που το εξοχικό δεν το πείραξαν!!!!
Και δεν με νοιάζει αν είναι μόνο υποψίες. Εχω ράμματα για γούνες !
Αντε γιατί παραπήραμε φόρα μερικοί εδώ μέσα!!

Ξέρω πως και άλλοι έχουν κατά καιρούς "ταλαιπωρηθεί" με αυτό το θέμα. Ναι, είναι που έχουμε άσπονδους φίλους. Να τους χαιρόμαστε βρέ !
Αλλά την μπάρα πάνω δεν την βγάζω!

υγ. ευχαριστώ που μπαινοβγαίνετε!

Αετοί !

2009-03-02T07:37:00.000+02:00

Καλα Κουλουμα, σε όλους !

Οι αετοί σας να πετάξουν ψηλότερα απο όλους!

Και να θυμάστε πάντα!

Οι αετοί πετούν ψηλά !

Ετσι να είστε κι εσείς όλοι.

Πάντα ψηλότερα, πάντα καλύτερα !

Καλό μήνα!

2009-03-01T08:06:00.000+02:00

Καλό μήνα, γεμάτο γλύκα !

Δώρα Κaveiro - υ

2009-02-28T08:07:00.000+02:00

O Kaveiros, πέρασε να παραλάβει ο ίδιος τα βραβεία του και επ' ευκαιρία, στάθηκε να τον φωτογραφήσω στο στούντιό μου με αυτά!!
Μας χαρίζει την πόζα λοιπόν και εύχεται Καλή Αποκριά!!

Κι όποιος δεν κατάλαβε...ε, αυτά είναι υψηλή διανόηση!!!

Skouliko-Δώρο

2009-02-27T09:25:00.004+02:00

Το δώρο του Skouliki-ου, για την συμμετοχή του στο μασκέ!

εντάξει μεροληπτώ. Δικό μου είναι το μπλόγκ οτι θέλω κάνω... χα χα χα !!!

Τα Δώρα,

Ενας μασκαράς !!

Ενας που δεν πρόλαβε να μασκερευτεί!

και μερικοί που τρέχουν για το καρναβάλι της Πάτρας,

μιας και δεν πρόλαβαν το Ρίο.

Τσίμπα "φέτες" νάχεις !

Και του χρόνου!!!

Ζουζούνα Μασκέ!

2009-02-26T07:36:00.000+02:00

Η σχέση μου με τους μασκαράδες απο "παλαιοτάτων" χρόνων είναι μάλλον ότι ήθελε η μανούλα και ράβανε με την γιαγιά Βασιλικούλα! Να το στολίσουν το κοριτσάκι τους!
Να πάει στο πάρκο με τους άλλους μασκαράδες, να πάει στην πλατεία, να πάει να παρακολουθήσει τις παρελάσεις μασκαράδων. ...Στο Καρναβάλι, τέλος πάντων.
Μια πασχαλίτσα, κοντά τριών ετών, απο την οποία έχει μείνει η κάπα.
Μια κοκκινοσκουφίτσα, που δεν θυμάμαι σαν στολή, μπορεί να ήμουν μικρότερη, απο την οποία έχει μείνει η κόκκινη μπέρτα.
Μια φωτογραφία με εμένα βασίλισα με ένα σιέλ φόρεμα.... και στέμα πιά, κάπου "βόσκει".
Αμαζόνα για πολλά χρόνια μεταξύ 5 και 9 ετών, που κάθε χρόνο χρειαζόταν καπέλο και μαστίγιο.
Μια Ινδιάνα, στην έκτη δημοτικού κι αυτή την έχω στην ντουλάπα (μετά λέμε γιατί δεν χωράω εγώ και τα πράγματά μου), έχει μείνει, απο το μοναδικό μασκέ πάρτι του σχολειου που θυμάμαι στο Ακροπόλ Παλλάς. Το ξενοδοχείο, στην οδό Πατησίων, απέναντι μεταξύ των Πολυτεχνείου και Μουσείου. Είχαμε περάσει καλά? Ποιός θυμάται πιά, τι έγινε το 72.

Πάρτυ στο σπίτι δεν κάναμε. Ούτε θυμάμαι να πήγαινα σε παιδάκια. Κι αν κάποτε πήγα δεν έχω μνήμες. Γενικά η σχέση μου με το μασκέ δεν ήταν η καλύτερη. Με μεγάλη βαρεμάρα ντυνόμουν, άσε που φοβόμουν τους μασκαράδες, στις παρελάσεις που μας πήγαινε η μαμά, σε Αθήνα και Πειραιά, καθόμουν στο πεζοδρόμιο, και όταν πλησίαζαν να μας δώσουν σοκολάτες και καραμέλες, έτρεμα. Μασκαράδες που έρχονταν κοντά για να μας χαϊδέψουν, ξεκόβοντας απο την παρέλαση, δεν με πλησίαζαν, γιατί μαζευόμουν στην άκρη.

Αργότερα μεγάλη πιά, στο Γυμνάσιο, δεν μας έκανε την χάρη ο συγχωρεμένος ο Καραίνδρος για πάρτυ μασκέ. Επι Μαλεφάκη (που έφερε νεωτερισμούς και καλά), στην τελευταία τάξη του Λυκείου, ντύθηκαν μερικές, εγώ ούτε να το δω. Φωτορεπόρτερ της εποχής μόνο.

Φαντασία είχα για το σπίτι. Εβγαιναν ρούχα απο τα μπαούλα και ντυνόμουν, κοιταζόμουν στον καθρέπτη, αλλά μόνο ως εκεί. Υπάρχουν και φωτός. Κάτι μεγάλα μεξικάνικα καπέλα, που είχε φέρει ο μπαμπάς, μονίμως δανείζονταν σε άλλους. Εχουμε και κάποιες φωτό με τα νυχτικά τάχα μου, απο την Χεϋδεν με τον Χρίστο και την Ντία. Κατά τα άλλα, εγώ μακριά. Ακουγα μασκέ και όπου φύγει φύγει.

Το κορυφαίο μου.
Κάποτε σε μάζωξη φίλων, βράδυ Αποκριάς, θεώρησε κάποιος καλό να ερθει ντυμένος κάτι.
Με μάσκα στο πρόσωπο. Χα, ποιός είδε την Βασίλω και δεν την φοβήθηκε! Με πλησίασε κι ενώ ήξερα ποιός ήταν, έφυγα και οχυρώθηκα πίσω απο το τραπέζι. Του φώναζαν "φοβάται φύγε απο κοντά της" και δεν άκουσε.... Σήκωσα το τραπέζι στον αέρα και του το προσγείωσα. Μαζί με όποια καρέκλα, ήταν γύρω. Δεν ξέρω αν ξαναντύθηκε. Ο γιατρός της παρέας, έτρεχε και δεν έφτανε και οι άλλοι πάνω κάτω πανικόβλητοι να τον συνεφέρουν! Εγώ πήρα το παλτό μου κι έφυγα... Κυρία...

Κάποτε, πήγαμε (προσφάτως το 79 νομίζω ή το 80), πήγαμε Σάββατο βράδυ, στην Πλάκα, κρατούσα κάποιον απο το χέρι και δεν μ' άρεσε καθόλου... Κάτι φωτογραφίες, μέσα στην γκριμάτσα αποδοκιμασίας είμαι. Είναι και μαυρόασπρες!! μες την γρουσουζιά!!!

Κάποτε άλλοτε, έφτιαξα μια στολή με κόκκινα τούλια, "φωτιά" η κυρία, πήγα σε φίλους, συμφωνημένα πως κανείς δεν θα φόραγε μάσκα.
Τσεκάρισα τους πάντες μπαίνοντας, εντάξει, μ' είχαν πάρει είδηση, αλλά αν και η ατμόσφαιρα ήταν καλή, δεν μ' άρεσε το θέαμα.... κάποιοι τρείς είχαν φορέσει "τούτου" και έκαναν την Λίμνη των Κυκνων. Ολοι γέλαγαν, γελώ δύσκολα. Βαρέθηκα πολύ γρήγορα, έκανα μεταβολή και έφυγα.... Α, δεν σηκώνω και πολλά. Είναι του ζωδίου μου!
Ευτυχώς και δεν έχω παιδιά, δυστυχισμένα θα ήταν. Ποτέ δεν θα τα μασκάρευα... Ασε που δεν θα τα πήγαινα στο Ζάππειο ... με πιάνει ενθουσιασμός, αλλά βαριέμαι γρηγορότερα απο την ανάσα μου!
Η αδελφή μου, μέσα σε μεγάλα κέφια, έντυσε τα παιδιά και ζωγράφισε και τα μουτράκια τους. Τα ρωτώ απο συνήθεια τι θα ντυθείτε και ως εκεί.
Κι αυτή την τρέλλα για την μασκαράτα της Πάτρας και όχι μόνο, δεν την καταλαβαίνω. Μες τη χαρά, μές το κέφι, μήπως τελικά, έχουμε μεγάλη ανάγκη απο ξεφάντωμα? Μήπως ο κόσμος δεν περνά καλά? Προς τι τέτοιος πανικός και "ξεσάλωμα"? θα μου πείτε, πάντα υπήρχε καρναβάλι. Αυτός είναι ο σκοπός. Το ξεφάντωμα γιατί μετά έχουμε νηστεία και προσευχή ως το Πάσχα. Εμείς τελικά τα έχουμε καταλήσει όλα. ή τουλάχιστον οι περισσότεροι. Μόνο τα ξεφαντώματα έχουμε αφήσει.....

Να περάσετε καλά, να μασκαρευτείτε και να διασκεδάσετε! Μια χαρά θα περάσω κι εγώ! Θ' ανοίξω την τηλεόραση να δω το καρναβάλι της Πάτρας και θα κοιμηθώ 3-4 ώρες στον καναπέ!!! Αυτό μου χρειάζεται !!!

Oι απονομές στο εξοχικό ! Εδώ Κάβειρος

2009-02-25T12:08:00.005+02:00

Τα δώρα σας για την (τις) συμμετοχή στη μασκαράτα, αναρτώνται
στο εξοχικό.

Περιπεράστε, περικαλώ !!! ένας ένας μην ζμπρώχνεστε. Ολοι θα πάρετε!

Κι όποιος θέλει να στείλει κι άλλα, εδώ είμαστε ως την Κυριακή το βράδυ. Υστερις, θα αμολύσουμε αητό...

Ενάς αητόοοοοος καθόοοοτανεεεεε, μωρέ καθόοοοοτααανέ.

Οχι, αυτό είναι απο άλλη εορτή. Με συνεπήρε ο αητός.

Ορίστε κι ένας εξωγίηνος σκυλάκος που μασκαρεύτηκε.

Ο Κάβειρος μας τον έστειλε ως συμμετοχή.

Μα, δεν μας έδωσες πληροφορίες αγαπητέ μου.

Δικό σου, ξένο, της γειτόνισσας...

γιατί καλέ γειτόνισσαααααααα...

άντε πάλι με συνεπήρε το άσμα....!

Ποιηματάκια παιδικά !

2009-02-24T07:40:00.000+02:00

Στα παλιά ξαναγυρνάμε, πάντα και όλοι ! Βρήκα ένα ποιηματάκι απο τα παιδικά μας βιβλιαράκια. Το είχα αναρτήσει πέρισυ. Ορίστε το και εφέτος γιατί μ' αρέσει πολύ.

Αποκριά

Η Νίνα, ο Φώτης κι ο Τοτός,
φίλοι κι οι τρεις αχώριστοι,
μασκαρευτήκανε προχθές
και γίνηκαν αγνώριστοι.

Φόρεσαν ρούχα παρδαλά,
χάρτινα καπελίνα,
οι δυο πιερότοι γίνηκαν
κι η Νίνα κολομπίνα.

Τι γέλια, τι πανζουρλισμός !
Έχασαν το μυαλό τους,
κι όσοι τους ‘βλέπαν φώναζαν:-
Καλώς τους, τους πιερότους !

Μα σαν τους είδε κι ο Αζόρ,
από τη μέση εχάθη
και φοβισμένος τρύπωσε
βαθιά σ’ ένα καλάθι !

Δυό - δυό !!!

2009-02-23T10:32:00.000+02:00

Χάλια, περνάμε τις Αποκριές, βρε παιδί μου !!!

Του Skouliki-ού

2009-02-19T07:21:00.001+02:00

Χρειάζεται να σχολιάσω?

Φαραώνα !!

2009-02-18T08:03:00.001+02:00

H κυρά του Ιονίου, για μας Φαραώνα, έστειλε μια μασκαράτα απο την κοσμοπολίτικη Βενετιά!
Για περάστε για ορίστε, για ψηφίστεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε!

Το εξοχικό, μονοπωλεί ο Mad, σήμερις !!!

Διαγωνισμός Μασκέ !

2009-02-17T07:23:00.005+02:00

Ενα μεγάλο ευχαριστώ για την συμμετοχή σας, πρώτα απο όλα!

Θα βρείτε την πρώτη συμμετοχή, της Ακτίδας κάτω απο ετούτο το ποστ, επιτρέψτε μου να έχω σήμερα την ανάρτηση που αναφέρει για τον "διαγωνισμό" πρώτη.

Α, και περιμένω τις συμμετοχές σας για κριτική επιτροπή. Αν δεν τις έχω, θα ορίσω εγώ... μην σκάτε...

Στο εξοχικό η συμμετοχή του κυρίου καπετάν koulpa!

Για να χωρέσουμε όοοοοοολοι θα αναρτώ και στο εξοχικό !

και είστε όοοοοοοοοοολοι προσκεκλημένοι !!!

Τρέχει απο σήμερα και ως τις 25/2, διαγωνισμός Μασκαράτας.

Στείλτε μου φωτογραφίες ή σκίτσα,

με την πιο ευφάνταστη στολή,

να δημοσιευθούν,

να ψηφίσετε,

να δώσουμε βραβείο!!!

Συμμετέχετε όσες φορές θέλετε, με δικές σας ή στολές άλλων.

Με παιδικές σας ή τωρινές,

με σκίτσα, με φαντασία μεγάλη,

με ότι θέλετε τος πάντων.

Τα περιμένω στο e-mail μου για να τα αναρτήσω.

Κριτική επιτροπή : Οι πρώτοι 3 που θα το δηλώσουν στα σχόλια! Καθαρά πράγματα !

υ.γ. όοοχι, δεν είμαι εγώ στην φωτό. Μια μακρινή συγγενής είναι, σε μεγάλα κέφια !!!!

Αχτίδα!

2009-02-16T16:18:00.001+02:00

H αγαπημένη Αχτίδα, παρόλο ότι η σκέψη της είναι στον εγγονό της, που ταλαιπωρείται το χρυσό μου, αυτές τις ημέρες και του ευχόμαστε περαστικά, μας στέλνει αχτίδες χαμόγελου απο τον βορρά.
Παίρνει μέρος πρώτη και καλύτερη στον διαγωνισμό, όχι με την Κλώντη της, ντυμένη μασκέ, αλλά μακρινούς συγγενείς της ! (της Κλωντη καλέ! συγκεντρωθείτε!!).

Απολαύστε και ψηφίστεεεεεεεεεε!!

Hawai 2009

2009-02-16T09:30:00.003+02:00

Χαβάϊ? Οχι, όχι αλλού. Εκεί πάει το boat. Το δικό μου. Επιβεβαστείτε.... και φύγαμε.
Βαλιτσούλα έτοιμη? Λίγα μακώ μπλουζάκια, λίγες βερμούδες, πολύ αντιηλιακό, γυαλιά ηλίου, μαγιώ, πετσέτες.... σαλπάραμε. Δεν ξεχνώ δυο τρείς μακριές τουαλετίτσες, για τις δεξιώσεις στο boat. Αντε και κανένα αντιανεμικό για το βράδυ. Μια ζακετούλα για την ψύχρα της θάλασσας. Μια εσάρπα, κάτι τις !
"Ελα, έλα, μην στριμώχνεστε περικαλώ στην σκάλα, όλοι θα μπείτε." "Κυρά μου, πάρε το σκύλο σου, απο τα πόδια μου!!! " "Sinior, το πούρο σας θα το ανάψετε στο κατάστρωμα". Ρε, ένας συνοστισμός. Στην Ελλάδα, είστε? Κοίτα ένας ωριμος παχούλης με πλατύγυρο καπέλο και λουλουδέ πουκάμισο. Κρατάει μια 25άρα ή δεν γλιέπω καλά! Ωραία θα περάσει!!! Κι εμείς κι εμείς!!!!
Ω, ρε μάνα μου, τι είναι τούτος? Για να δω σαρδελίτσες...χμ.. Μικρός καπετάνιος !!! Εμείς απο captain κι επάνω! Δεν είναι του επιπέδου μας, αλλά νοστιμούτσικος. Μμμμ, προς τέρψιν των οφθαλμών μας. θα σε διούμε στην πισίνα.
"α, όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω δείπνο με τον μηχανικό. Οχι, όχι να με βάλετε αλλού.
Είπαμε απο captain κι επάνω". Με τον Θεό μόνο. Ποιά νομίζετε πως είμαι !

Τι κάνουμε εδώ? Εμπρός λοιπόν, κάντε την εικόνα desktop και απλωθείτε... Καφέ έχετε δίπλα? Κι εγώ. Ταξιδεύω ήδη. Ευρίσκομαι μεταξύ καζίνο και πισίνας.

Κι άσε τους γύρω να χτυπιούνται. Ολα ίδια θα είναι μέχρι το απόγευμα που θα φύγουμε. Στην ίδια κατάσταση, όσο κι αν έχουμε δουλέψει.
Ο πεζός/η πεζή, που διαβάζει, θα μου πει, "στα ίδια θα γυρίσουμε". Ε, βέβαια δεν έχει κανείς τα κότσια να τα τινάξει και να φύγει να πουλάει μπανάνες ! Μην παραπονείστε λοιπόν Δευτεριάτικο και απολαύστε μια μίνι κρουαζιερούλα με το μυαλό σας!

Καλό ταξίδι

Happy Valentine's day ! και γεννέθλια πολλά

2009-02-13T17:13:00.005+02:00

Προηγούνται τα γεννέθλια φίλων ! Στου Τονίνο και στου Μad έχουν γιορτές! Ευχές εκεί και γρήγορα!
Κι όσους ξέχασα αυτές τις μέρες... να μου συγχωρούν και να χαίρονται !

Να χαίρεστε όποιον αγαπάτε. Και να μην ακούω γλακείες, περι "καθολικού αγίου", "η αγάπη εορτάζεται κάθε μέρα" και άλλα...

Κι εσείς εορτάζετε μια μέρα την ονομαστική σας ! Αντε !

Να περάσετε καλά όσοι έχετε μισό (ή έτσι νομίζετε) και να έρθει μέσα στο χρόνο το μισό σας, όσων δεν έχετε!

και οι ευχές μου πάνω σ' αυτό πιάνουν! Καρατσεκαρισμένο !!!!

La Paysanne Vassilo!

2009-02-13T10:30:00.003+02:00

Λαχτάρισα φράουλα εχθές το απόγευμα. Οχι πως την πολυτρώω ωμή με ένα κιλό ζαχαρη επάνω, γλυκό του κουταλιού κι άν. Ούτε μαρμελάδα! Να την φτιάχνω μια χαρά μόνο!

Τις είδα στον ΑΒ και γύρισα να ξανακοιτάξω την τιμή, πριν πέσω ξερή απο την πρώτη ματιά.

"ρε τις άτιμες" μονολόγησα όταν κάθισε στο μυαλό μου το 6,98 ή 6.99 θα σας γελάσω. Σκέφτηκα στρογγυλά 7 και απέστρεψα το βλέμμα.

Μα είναι σκέτη πρόκληση, η άτιμη, έτσι στητή, και κατακόκκινη αλλά 7 ευρώ.... θα δίναμε ποτέ 2.300 ΄δραχμές για ένα κιλό φράουλες? Μπά! Θα μου πεις μην συγκρίνεις. Ε, κάθε πράγμα στον καιρό του κι ο κολιός τον Αύγουστο, πιά!

Εγραφε και τον παραγωγό και τον τόπο παραγωγής, αλλά δεν έδωσα σημασία....

Μόνο σκέφτηκα πως το 78 όταν πρωτοείδα μία φέτα καρπούζι στο σούπερ μάρκετ, στην Αμβέρσα, μου είχε φανεί απίστευτο και είχα ρωτήσει γιατί δεν το πουλάνε ολόκληρο. Παιδί ήμουν βέβαια.

Αγοράζω τα φρούτα για μαρμελάδα όχι ώριμα, αλλά όχι να δώσω και 7 ευρώ το κιλό!

Οι επιδοτήσεις που πάνε οι π.... νες! δεν ξέρω, γιατί εκείνο που ξέρω είναι πως στην Σουηδία η φιλενάδα μου, πήραν επιδότηση, κάνανε θερμοκήπιο, φύτεψαν, κανάκεψαν και πούλησαν στα σουπερ μάρκετ του νομού του, βιολογικά αγγουράκια και ντοματούλες και έβγαλαν και λεφτούλια!

Να μην έχω κατάλληλες συνθήκες να καλλιεργήσω φράουλα γμτ.... στην βεράντα!

Διότι μην περιμένετε να με δείτε στο χωράφι, ε, όχι! Τα είπαμε αυτά τα συμφωνήσαμε!

Να σας ζήσω.....!

2009-02-11T09:49:00.005+02:00

Γλυκό σερβίρουμε στο εξοχικό !!!!!!

Να με χαίρεστε, να με χαίρεστε,

Να ζήσω η Ζουζούνα

και χρόνια μου πολλά

μεγάλη να με δείτε

μ' ολόασπρα μαλλιά

παντού να σκορπίζω

και γέλιο και φως

και όλοι να είστε

καλά, γενικώς !!!!

Η χοντρέλλω

2009-02-10T07:55:00.003+02:00

Στο σπίτι μας, δεν χρησιμοποιούμε λέξεις όπως "γέροι", "χοντρός", "κούτσαυλος" ... και δεν μου έρχεται τι άλλο.

Δεν τις χρησιμοποιήσαμε ποτέ, είμαστε ευγενικοί τέλος πάντων. Θα μου πεις τι σ' έπιασε και καβάλησες στην σκούπα πάλι... Μ' έπιασε τ' ότι όπως μεγαλώνω, καταλαβαίνω πως παραείμαι ευγενική με τους αγενείς. Δεν μιλώ, δεν μιλώ, αλλά....

Θα ζητήσω συγνώμη μόνο απο την γιαγιά μου την Βασιλικούλα, Θεός' χωρέστην και θα συνεχίσω. Αντε και απο τις καθηγήτριες που με επαινούσαν.

Ηρθε μια εύσωμη κυρία, λοιπόν, να αναλάβει θέση Διευθυντική (είδατε πως το έθεσα?). Με τουπέ στυλ και αέρα γαμώ και δέρνω... Τόπιασα εγώ απο τον τόνο της στο τηλέφωνο, όταν ακόμη στο πρώτο ραντεβού, είπε "είναι επείγον" ζητώντας τον μεγάλο. Ποιόν ζητάς μωρή "επειγόντως", που τον έχεις δει μια φορά.. Ναι σιγά μην πέρναγε απο εμένα.... Ούτε απο αυτόν δεν πέρασε...

Αυτή είναι αγαμήτου, απάρτου και ανοργάσμου γωνία, με στάμπα και ένδειξη, όπως οι γαλοπούλες. Στύλ "γυναίκα αγάμητη ψάχνει οτιδήποτε...". Αυτό. Κραυγαλέα.

Συστηθήκαμε, είπε ο μεγάλος "πες της τις συνήθειές μας" της είπα αλλά φαίνεται δεν τόπιασε καλά... Εχει έρθει συστημένη..... και νομίζει πως ο πάπας έχει αρχίδια. Στην ηλικία του να μην σας πω τι έχει καλύτερα ο πάπς! (πάπς, έγραψα, δεν είναι λάθος).

Αστειάκια τύπου "κάνε μου καφέ, μωρέ" τηλεφωνικά κιόλας, τρίτη μέρα στο γραφείο, σ' εμένα δεν πιάνουν γενικώς.... Είχα πει πως ζουμε, όφειλε να θυμάται. Ξανάπα τα ίδια.... Τα εμπέδωσε (λέμε τώρα!!).

Εγώ δεν σηκώνω δεύτερη. Για τρίτη δεν συζητώ. Εχω νόμους, κανόνες και τάξη. Αμα σ' αρέσει . Επειδή βρίσκεται στον ίδιο όροφο, δεν θα πει πως έχει υποτακτικούς.

Για να δεις οι άλλοι που ζούν, πως "υπακούνε"... Κάτσε να βάλω μια φωνή του άλλου ηλίθιου, να φτιάξει το καζανάκι, γιατί δεν μου είπε πως εχει χαλάσει και δεν έχω διάθεση να του το φτιάξω...

Η επόμενη ατάκα, ήταν "εγώ δεν ήμουν έτσι", μιλώντας για τα κυβικά της. Ποιός την ρώτησε θα μου πείς!! Κανείς. Προσπαθεί να κάνει σχέσεις. Σιγά και τις κάνει... μαζί μου....

Πρώτη φορά είδα προσωπικό να μην "σέβεται" τους παλαιότερους και μάλιστα την γραμματέα Διευθύνσεως... γιατί τους άλλους, γραμμένους ντίπ. Αλλά εγώ δεν είμαι κοριτσάκι.... Και το ξέρουν όλοι.. και η συστημένη, το ήξερε αλλά νόμιζε...

Γιατί οι τετράγωνες χοντρές και ατσούμπαλες που στην Ulla Poppken, φοράνε νούμερο 64, επιμένουν να λένε πως πήραν 20 κιλά τον τελευταίο καιρό, δεν ξέρω. Δικαιολογούνται στον εαυτό τους ή προσπαθούν να πείσουν εμάς που χανόμαστε δίπλα τους πως θα ξαναγίνουν νούμερο 38. Αμ' δεν θα ξαναγίνεις ούτε 48, όταν κατεβάζεις την μισή βιτρίνα του Κατσέλη για πρωϊνό. Στο μεσημεριανό δεν αναφερόμαστε.... Για μπουφέ, χρειάζεται περίπου τρία πιάτα. Τα μετρήσαμε. Ασε που κοντέψαμε να χάσουμε τα κομμάτια των απόντων απο την πίττα. Ηθελε να τα κρατήσει. Χα, ποιός μου το εγγυόταν!!!

Το ευγενικο μπούκωμα είναι στρογγυλεμένα μάγουλα και εν ριπή οφθαλμού, κατεβαίνουν τα πάντα. Μάτια γουρλωτά και μασούλημα με θόρυβο.

Ακούς το περπάτημα και την βλέπεις απο την γωνία να στρίβει, λες και η νταλίκα έρχεται κατεπάνω σου. Αν προλάβεις γιατί τρέχει κιόλας, ένα βήμα πέρα, δεν θα βλάψει...

Τις πρώτες ημέρες, δύο φορές την εβδομάδα κομμωτήριο. υστερα.. μαζεμένο άλουστο και απεριποίητο...

Το σούπερ ντούπερ ντύσιμο, αποτελείται απο κοντά σακάκια που εβαζάρουν στη μέση ακριβώς. Οτι η μέση είναι περίπου ενάμιση μέτρο και η περιφέρεια κάπου 2, δεν το βλέπουμε. Το κοντό σακάκι, έχει πεισθεί πως κόβει, καθώς επίσης και οι σούρες, στην περιφέρεια, της φούστας τουλίπας!!! Φαρδιά περίεργα ριχτάρια απο πάνω το παίζουν μπλούζες με ασύμετρα τελειώματα... Χρώματα όπως περτικαλί, κόκκινο, και μωβ, κάνουν το θηρίο, θηριότερο...

Τελείωμα στο γοβάκι με τακουνάκι, στο οποίο δεν περνάμε και ένα λαστιχάκι...αντιλαλεί στα πλακάκια. "Αντιλαλούνε ταααα βουνάαααα"... κάτι είχε ο στοιχουργός στο μυαλό του...

Συν η απότομη συμπεριφορά και το άγριο βλέμμα της αντρογυναίκας, απο την μια, σε συνδιασμό με το αγαμήτου απο την άλλη.. Ρε πούστη μου, τι είναι τούτο!!!

ΑΑΑΑΑ, είναι και χρυσοχέρα. Την δεύτερη ημέρα, έφερε κέικ. Επρεπε να φάμε. Ρε δεν τρώω, όχι θα φας, το έκανα εγώ... so? ποιά είναι αυτή. Είχε πάρει φόρα. Είπα "εδώ έχει ζάχαρο, δεν κάνει να τρώει γλυκά τούτο τον καιρό", δεν κατάλαβε τίποτα. Πήγε και του είπε "έφερα κορμό σοκολάτας". Oσο ευγενικός και αν είσαι, κάπου θα στραβώσεις. Στράβωσε ο χριστιανός και κρατά τις αποστάσεις που απο την αρχή είχε, αλλά αυτή ορμούσε κατεπάνω..

Ενας στούμπος που βρώμαγε κάτι απροσδιόριστο, στρώθηκε στο ψυγείο, ως που το πήρε να το αποτελειώσει μιας και δεν βρήκε supporters. Ο κορμος. Θα το πήγαινε στο ανηψάκι της.

Αν υποψιασθώ δε πως το πράμα έχει ήδη στραβώσει, θα μας πάρει καιρό να το αποφασίσουμε, αλλά θα ζήσουμε σκηνές απείρου κάλλους,

Εχει αρχίσει και μ' αρέσει το θέμα. Ζω για την στιγμή που θα της πούμε αντίο... Το υπολογίζω ως τα Χριστούγεννα.... Μετά θα πάω ταξίδι....! Αν τραβήξει, θα έχουμε άλλα κάλη. Το υπόσχομαι στον εαυτό μου. Μέχρι τότε θα το απολαμβάνω, θα την λέω "χοντρέλω" και θα σας γράφω τα νέα.

Δεν σας είπα τι επαγγέλεται.... ναι, σ' εσάς μιλάω που πληρώνετε λεπτά σους ψυχολόγους.. Τώρα αυτή για άλλη θέση ήρθε, να οργανώσει... Καλά...

Ενα δίστιχο που λέει

Χοντρέλλω , βαρέλω,

γεμάτη κρασί

ελάτε να πιούμε

όλοι μαζί

το ξέρετε????? και το παρακάτω....?

Ογκλάν Ογκλάν Ογλάν

σταμάτησ' ένα τράμ

και βγαίνει μια χοντρή

και σπάει η μηχανή

έλα δω κυρά χοντρή

πλήρωσε την μηχανή.......

και δεν θυμάμαι τι άλλο λέει, γιατί είναι κατοχικό και δεν ήμουν τότε.....

... να μας πάει μακριά !!!!

2009-02-08T20:02:00.004+02:00

Είναι λίγο θολό, είναι λίγη ζαβό (ως φωτογραφία) , αλλά αφιερωμένο εξαιρετικά στην φίλη Artanis, η οποία ξενιτεύτηκε !
Που? εκεί που γράφει πάνω απο τα ζωάκια! Ονειρεμένος τόπος.

φιλιά πολλά καλή μου και να περνάς όμορφα.
Είναι μια πρόχειρη φωτογραφία απο ενα χάρακα που μου έχει φέρει μια άλλη φίλη που είχε "πεταχτεί" εκεί μακριά.

Savoir vivre

2009-02-06T15:57:00.000+02:00

Εξαίρετος άνθρωπος, αγαπημένη ηθοποιός, γνωστότερη στις παλιότερες γενιές και αξιολάτρευτη μιας και είχα την χαρά να την γνωρίσω απο κοντά.
Οταν απέκτησα το βιβλίο της "Καλοί τρόποι, savoir vivre (ή faire)", ήταν ήδη πια αργά για να μου το υπογράψει. Eίχε φύγει ήσυχα όπως ζούσε.
Αποφάσισα αποσπάσματα απο αυτό να σας αντιγράφω για να δείτε πως τα έχουμε καταλήσει όλα και δεν έχει μείνει τίποτα όρθιο πιά.
Πως οι "νεόπλουτοι" "επέβαλαν" έναν άλλο τρόπο ζωής και γιατί τους αφήσαμε να το κάνουν δεν ξέρω...
Είμαι σίγουρη πως οι περισσότεροι διαβάζοντας θα βρείτε αρχές της οικογενείας σας, που τείνουν να εξαφανιστούν ίσως βέβαια και απο τους ρυθμούς ζωής!

Δεν θα άλλαζα ποτέ όμως ένα Κυριακάτικο μεσημεριανό με την οικογένεια, με ένα brunch σε μεγάλο ξενοδοχείο. Οχι πως δεν μου αρέσει. Ομως μια φορά στο τόσο, μια χαρά το βρίσκω....Η συνάντηση με την οικογένεια κρίνεται αναγκαιότερη.

Ευχαρίστησή μου θα ήταν να τρώει όλη η οικογένεια μαζί και όχι να "πετώ" στα παιδιά ένα πιάτο όλο κι όλο να φάνε κι εγώ να κάνω δουλειές ή να τηλεφωνώ στην φιλενάδα !

Θα ήμουν καλοντυμένη και θα περίμενα τον σύζυγο, αν δεν εργαζόμουν με το φαγητό ζεστό, ενώ θα τον είχα απαλλάξει απο "ευθύνες" τύπου ¨πλήρωσε λογαριασμούς, μιας και περνάς" και λοιπά θέματα σπιτιού.

Eπίσης το πως θα στρώσω το τραπέζι είναι κάτι που έμαθα απο παιδί, και δεν περιμένω κανέναν χωριάτη νεόπλουτο να μου δείξει, διαβάζοντας Αμερικανιές την τάδε ή τον δείνα, που δείνουν συμβουλές.

Δεν είναι "καλοί τρόποι" είναι συνήθεια ζωής.

Φτυάριιιιιαααααααα !!!

2009-02-06T09:56:00.005+02:00

Τα καλάμια τα καλλιεργώ στην βεράντα !

Τις σκούπες τις έχω στην αυλή για εύκολες πτήσεις (ala Μadam Mim), κι ότι δεν μ' αρέσει το βάζω στο καζάνι....

Τα φτυάρια είναι χρυσά, σπαστά και τα κουβαλώ μαζί !!!

Ε, τι στέκεστε, εδω είναι σοβαρό blog, να πάτε στο εξοχικό!!!

Ετοιμο το εξοχικό !

2009-02-04T11:57:00.001+02:00

Το εξοχικό άνοιξε και σας περιμένει !!! Ξεσκονίσαμε, ξεβρωμίσαμε, ετοιμάσαμε και δεχόμαστε !!!

ο Εϋδάπιος Θεός

2009-02-04T09:10:00.000+02:00

Πως λέμε "το πηγάδι των ευχών", "μαγγανοπήγαδο", "στο πηγάδι κατούρησες", και άλλα χαριτωμένα με βάση ένα πηγάδι πάντα?
Χάσαμε τα πηγάδια απο την ζωή μας. Οχι πως έχω δει απο κοντά... Δεν έχω την εμπειρία. Σε φωτό και πολύ μου είναι.
"Κουνούπια έχουμε γιατί πίσω έχει πηγάδι" έλεγε η γιαγιά μου για το σπίτι της Φερρών 34. Για τα χωράφια του Παπαχελά, εννοούσε, που υπήρχε νερό και πηγάδι. Κεντρικότατα! Διότι όταν έχτιζαν το σπίτι, τα γύρω ήταν οικόπεδα...το 187 κάτι.

Νερά τριγύρω στην Αθήνα και τα προάστια. Τα βουλώσαμε όλα. Κάτι ψιλά έχουν μείνει να θυμίζουν τις πηγές και τις απολήξεις των ρεμάτων. Πότε πότε όταν περνώ απο την διπλανή Φωκίωνος, και Σποράδων χαζολογώ την ροή του νερού στο συντριβάνι. Στο άλλο πεζοδρόμιο, με ρώτησε φίλος, "τι είναι τούτο το κελάρισμα". Μικρός ών που να ξέρει. "Υπόγεια ρεύματα" απάντησα, άντε να του εξηγείς.

Για το Χαλάνδρι η γιαγιά, είχε άποψη. Σαφώς περί το 1830. "Προβατάδες" και "Γαλατάδες". Πολύ σωστά την είχε αφού ένα γύρω υπήρχαν μαντριά. Μια χαρά το χτίσανε πάνω στα νερά, βουλώσανε τον ρέμα αλλά τα νερά τρέχουν ακόμη. Πηγαίνετε μια βόλτα ν' ακούσετε το κελάρισμα του Ρέματος εκεί και στην κοντινή Φιλοθέη... κι ελάτε να μου πείτε. Τοπίο μαγικό.

Και πολλά απο τα σπίτια στο Χαλάνδρι έχουν πηγάδια. Χρησιμοποιούν το νερό για δουλειές του σπιτιού. Η βλακεία του μηχανολόγου που το πέρασε μέσα στα κλιματιστικά, πληρώθηκε. Δεν σου είπαν καημένε, "γμτ το πτυχίο σου?" Παγώνουν με τα πρώτα κρύα και χιόνια τα νερά, κόντεψαν να σπάσουν τα μηχανήματα.
Ετσι και αυτό που ευρίσκεται στο συγγενές οικόπεδο απο το γραφείο. Επεκτείναμε τις σωλήνες ή τους σωλήνες --- εεεε κόλλησα, για το πότισμα.
Πολύ ωραίο προάστειο το Χαλάνδρι. Χωρίς ρειθρα, με τα όμβρια απο πιο ψηλά να πνίγουν τους πιο χαμηλά δρόμους και να καλάρουμε νερά στο άψε σβήσε! Ενα "ή του ύψους ή του βάθους είμαστε". Χωρίς ειδοποίηση η ΕΥΔΑΠ, έκοψε το νερό εχθές το πρωί... "εργα που θα περατωθούν αργά το μεσημέρι", έλεγε ο αυτόματος τηλεφωνητής.

Σιγά μην σου απαντούσε άνθρωπος. Που νομίζεις πως βρίσκεσαι. Στην Ελλάδα.
Μάλιστα. Και τι κάνει το γραφείο χωρίς νερό? Βρίσκεται σε πανικό. Καλείται λοιπόν η γραμματέας με το μολύβι και το τακούνι να λύσει τα θέματα.
Προβλέπει, νερό για το καζανάκι για την έγκυο, πρώτα απο όλα, βάζει χαρτιά να ενημερώσει, φωνάζει κιόλας να το ακούσουν όλοι σε κάθε όροφο, γιατι ως να διαβάσουν τα mail τους, ξημερώσαμε.
Αστράφτει απο ιδέες, κλείνει τα κλιματιστικά, και προσπαθεί να φροντίσει οι τουαλέττες, να έχουν νερό απο το πηγάδι. Ενημερώνει πως κουβάδες υπάρχουν και γεμίζει μερικους - κι έλεγα γιατί πονάει το δεξί μου χέρι απο τον ώμο..... τώρα το θυμήθηκα. Είχα κόσμο και κουβάλησα νερό να εξοπλίσω την τουαλέττα. Θα ερχόταν ο ξένος και θα του έλεγες "δέστο κόμπο"? Προτιμότερο ήταν το κουβαδάκι με το νερό.
Μήπως κουβάλησε νερό κανένας άλλος ?
Την αηδία και την ανατριχίλα που ένοιωσα να πατώ στο χορτάρι, ως να φτάσω στην βρύση του πηγαδιού δεν την υπολογίζω. Αλλη ώρα.
Χάζευα μόνο τις αντιδράσεις. Η μλκ των αντιδράσεων, σε όλο της το μεγαλείο!
"Να προνοήσει η εταιρία να πάρει εμφιαλωμένο νερό για καφέ"
"Να προνοήσει η εταιρία να φέρει εμφιαλωμένο νερό για το καζανάκι"
Της μιανής πονούσε η μέση, που να σηκώσει ένα κουβαδάκι νερό, της αλληνής το τακούνι, δεν έμπαινε στο χορτάρι και η άλλη βρύση ήταν μακριά.... η άλλη ντρεπόταν, ο άλλος φορούσε γραβάτα πως να κυκλοφορήσει με το κουβαδάκι...
Γιατί ρε μλκ, σπίτι σου τι θα έκανες? Αλλά βέβαια, ξέχασα, θα έστελναν το υπηρετικό προσωπικό!!!
Τα γαϊδούρια χρησιμοποίησαν τις τουαλέττες χωρίς νερό την προηγούμενη φορά, που είχαμε ένα προβληματάκι. Τo τι θα πει υγειηνή.... . Ηξεραν απο καζανάκι στο χωριό τους? Μπάάάά! Κάπου διάβασα στο τελευταίο βιβλίο του Ζάχου Χατζηφωτίου, για τους νεόπλουτους. "Κάνουν το ψιλό τους και δεν τραβούν καζανάκι", γράφει χαριτωμένα...
Σε κοιτάνε λες και έχεις έρθει απο άλλον πλανήτη, όταν ακούνε για πηγάδι και βρύσες έξω... Το γιατί δεν έχω αντιληφθεί. Είχαν και στο σπίτι τους στο χωριό τουαλέτα όπως του γραφείου... αχ !
Μ' άκουσε ο Ποσειδώνας, και μου έστειλε νερό νωρίτερα απο ότι περίμενα..... O Ποσειδώνας? Πως μούρθε. Ξέρω γω, ποιός είναι ο Θεός της ΕΥΔΑΠ? ο Εϋδάπιος ίσως?

Πολλαπλασιασμός και διαίρεση - Παραγγελιά !

2009-02-03T13:00:00.006+02:00

Πολλαπλασιασμό και διαίρεση, ρώτησε ο κος Ράδιο Μαρκόνι, δεν θα μάθουμε, αφού στην προηγούμενη ανάρτηση, μάθαμε πρόσθεση και αφαίρεση.
Στάς διαταγάς σας και χατήρια δεν "χαλνάω", που λένε. Ομως αγαπητέ μου, πως μπορώ να μιλήσω για πολλαπλασιασμό όταν δεν τον βλέπω στην ζωή μου, δεν ήθελα να δω, δεν είναι της ηλικίας μου, πλέον.
Η Σάρα γέννησε στα δεν θυμάμαι πόσα και μια συμμαθήτριά μου στα 49!!!! και υποβοηθούμενη η δεύτερη γιατί για την πρώτη δεν κόβω φλέβες πως τόκανε.
Αμα αρχίσουμε απο την Σάρα και φθάσουμε στην Παναγίτσα με τους κρίνους, μάλλον φιόγκο θα δεθούμε. Ας, το όπως το βρήκαμε....

Πολλαπλασιασμό δεν βλέπω λοιπόν. Αντε κανένα ρήμα "πολλαπλασιαστικό" να μου έρθει να εκτοξεύσω αλλά και πάλι, γιατί να σκορπάω ευχές? Πρίτς! Σιγά. Ενα "να μην σου κάτσει θηλυκό", "να μην σου ξανακάτσει γκόμενος" και άλλα "απειλητικότερα" πάει στο καλό τα λέω. Ευχές γιατί? Εμ, θα του/της σύρω τον αναβαλόμενο, εμ, θα δίνω και ευχές.... Χάρες δεν κάνουμε, παρα μόνο όπου αγαπάμε! Εμείς οι Ζουζούνες, γι αυτό και ο πληθυντικός (της ευγενείας και της μαρίας και της λελένης και της λελούδως!!! αμ πως).

Οσο για την διαίρεση... μμμ, τι να σου λέω φίλε Μαρκόνι.
"Τ' αγγέλου μου νερό" δεν δίνω...περί ποιάς διαιρέσεως να μιλήσω. Παιδιά δεν έχω (φτού και καλύτερα - επ αυτού κάποια έξυπνη είχε πει "ευτυχώς και οι γονείς σου, δεν είχαν την ίδια άποψη. θα αναρτήσω άλλη ώρα γιατί το κρατώ καιρό ως κακεντρέχια !!! που κάνατε ένα παιδί και νομίζετε ότι κάτι κάνατε.... ), να μοιραστώ τίποτα μαζί τους! Απ το πιάτο μου, δεν επιτρέπω σε κανεναν να τρώει... να μου κάνει την χάρη, ούτε απο τον καφέ μου ούτε απο το ποτήρι μου. Είναι θέμα αρχής, δεν είναι θέμα σιχασιάς! Αυτά τα "φτιάξε καφέ να τον πιούμε μαζί" σε μένα δεν περνάνε!
Εις σάρκαν μίαν δεν (δόξα τω Θεώ), οπότε κρατώ τις αρχές και παράπονο δεν έχω... Οταν σέβεσαι τον άλλον και βάζεις "όρια" σε σέβεται κι αυτός! Το έζησα, το ζω και το χαίρομαι κι ευχαριστώ τον εκάστοτε που καταλαβαίνει και περνάμε καλά!

Περί δυο γαϊδουριών άχυρα, δεν μπορώ να μιλήσω αφού δεν μπορώ να τα διαιρέσω.... διότι γαϊδούρι είδα σε ηλικία 9 ετών και δεν ξανάδα! Αχυρο? Τι είναι ετούτο? Απο αυτό κι αν δεν έχω δει, παρά μόνο απο μακριά, σαν εικόνα! Και αμπαλλαρισμένα μάλιστα γιατί ήταν χειμώνας στην Σουδία (να μην τα τρώει το χιόνι!). Θάμουν 30 και....

Οπως καταλαβαίνεις αγαπητέ μου, το μόνο σε πολλαπλασιαστικό που μου βρίσκεται, είναι καμμιά συνταγή με κουλουράκια που γίνονται πάμπολλα άντε και να "διαιρέσω" την φραντζόλα του ψωμιού να φάμε όλοι την κυριακή! Ελα και ξέχασα. Το φαγητό στα πιάτα, σκαμπάζω να το μοιράσω για να φάμε όλοι !!!!!

Αυτά γνωρίζω, αυτά παρέθεσα. Ελπίζω σε κάλυψα!
Για περισσότερες λεπτομέρειες θα σε συμβούλευα να απευθυνθείς σε ένα δεκάχρονο που καταλαβαίνει καλύτερα... !!!

Πρόσθεση και αφαίρεση....!

2009-02-02T00:54:00.003+02:00

Καλο μας μήνα.
Μήνας γεννεθλίων, όχι δεν είναι ακόμη, θα σας ειδοποιήσω.

Με απασχολει όμως κάτι .

Αποφάσισα να κάνω δύο πάρτυ για τα γεννέθλια μου. Ασε που πέφτουν και μέσα στις απόκριές και τι καλά...

Δύο μαζώξεις φίλων για να χωρέσουμε όλοι, δύο τούρτες, δύο μενού....

Και κόλλησα.

Μπλόκαρα σας λέω.

Πόσα κεριά θα σβήσω? 48. Δικά μου κι ευχαριστώ.

Αν όμως ανάψω δύο φορές την τούρτα 48+48=96 που πολύ σωστά μέτρησε κάποιος νωρίτερα που τον ρώτησα (η ξανθιά δεν κάνει πράξεις βεβαίως).

Τι 96, αναφώνησα. Σιγά μην σας κάνω τέτοια χάρη.

Μα, γιορτή γεννεθλίων χωρίς τούρτα?

σκέφτηκα πως δεν "μου πάει".

24 +24 τότε, αποφάσισα κατόπιν ωρίμου σκέψεως. Απο την πολυ ωριμότητα θα πέσω κάτω στο τέλος...

Μπά, ποιόν θα κοροϊδέψω. Ως 36 δείχνω. άντε ως 38 αλλά 24, ρε γμτ! δεν γίνεται...Ασε το μυαλό κότας που κυκλοφορούν τα 24άρια... ε, δεν λέει. Είδαμε και πάθαμε να ωριμάσουμε ... πεφτωωωωωωωωωωωωω!

Οπότε δεν γιορτή, δεν τούρτες...

Μία τούρτα στις 11 με φωτογραφία τους πυροσβέστες που θα έρθουν για κάθε ενδεχόμενο και πολυ μου είναι....

Τουλάχιστον να το ευχαριστηθώ... πόσοι πυροσβέστες είναι σε κάθε πλήρωμα? 2-3 γιατί είναι και οι κοπέλες... Ωραία μια χαρά γεννέθλια θα κάνω... με το Σώμα...!!! Και τον Δήμαρχο! Διότι κάτι επαφές άλλων ετών μπορεί να αποδώσουν εφέτος. Ζητούν επίμονα τα κεριά μου για κάθε ενδεχόμενο να φωτίσουν την πλ. Συντάγματος, εν όψει μπλάκ άουτ.... οπότε...

Ασε το άλλο, που μπορεί να συμβεί μόνο σ' εμένα.

Μέχρι προχθές έλεγα θα κλείσω τα 49. Τι βιασύνη με είχε πιάσει. Είμαι η μικρότερη της τάξης. Οπότε μετρώντας πόσα κλέινουν εφέτος οι συμμαθητές και συμμαθήτριες, μπερδεύτηκα... δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος....

και κάτι ακόμα. Αυτό το έργο με τον Μπράντ Πιτ, που ξεκινά ανάποδα την ζωή το είδατε? Να πάτε να το δείτε. Εμπειρία μοναδική....!

...μη φοβάσαι...

2009-01-31T10:00:00.001+02:00

Καρδιά μου !

2009-01-30T14:26:00.001+02:00

H αγάπη είναι παντού !

αντε και καλό Σου Κού !!!

Με...νου και φαντασία !!!

2009-01-29T14:01:00.003+02:00

Ενα με-νού με φαντασία ονειρεύομαι.! Κι όταν το ονειρεύομαι δεν έχω παρά να το κάνω πραγματικότητα !

2 φυλτζάνια (κατά την σωστή λέξη στα τουρκικά) τσ. αλεύρι μαλακό !
1/2 φυλτζ. τσ. νερό
1/2 φυλτζ. τσ. ζάχαρη λευκή
1/4 φυλτζ. τσ. γλυκόζη
3 κουτ. χυμό λεμονιού (που μεγαλώνει στην γλάστρα της βεράντας)

Πλάθεις το ζυμάρι, το κάνεις σβωλαράκια όσο ένα ρεβύθι και δεν περιμένεις ν' ανέβει, γιατί δεν έχεις βάλει μαγιά !

Τα βάζεις σε ταψί στο φούρνο, σε θερμοκρασία 300 βαθμών να ψηθούν ως να ξεραθούν.

Κάνεις ένα σιρόπι με τη ζάχαρη και την γλυκόζη (μη ζαχαρώσει κιόλας) και το "σβύνεις' με το χυμό του λεμονιού.

Ρίχνεις μέσα τα μπαλάκια στο σιρόπι κα περιμένεις να ρουφήξουν λίγο. Τα βγάζεις με τρυπητή κουτάλα και τα στολίζεις σε πιατέλα.

Παίρνεις την σφεντόνα, ζητάς οκάδες την υπεμονή απο τον θεό, και αρχίζεις τον ζυμαροβολισμό σ' όποιον σε πρίζει και σ' όποιον φέρνει αντίρρηση

Ριπές κατά βούληση....

Τουλάχιστον δεν θα παραπονεθεί κανείς πως δεν είναι γλυκός ο θάνατος....

(σκασίλα μου κι αν παραπονεθεί, αλλά λέμε τώρα.....)

Breakfaaaaaaaaaaaast !!

2009-01-28T12:05:00.001+02:00

Πάμε βαρκάδα?

2009-01-26T10:01:00.001+02:00

Το μόνο σίγουρο ειναι πως το καλάμι μου είναι έτοιμο. Τώρα, σε αυτό το τοπίο θα πάω, σε άλλο.. θα δείξει....

... άλλος με την βάρκαααααααααααα μαααααααααααααας !

Merci

2009-01-23T11:50:00.003+02:00

Δεν μου έλειψε το blogging, με την έννοια που το εννοούν, εδώ μέσα. Δεν είμαι τόσο τρελλή να λέω και να ξε-λέω. Μου έλειψε η ξυγγραφή.

Οποιο σχόλιο και όποιος δεν μου αρέσει θα διαγράφεται χωρίς δεύτερη και χωρίς δικαιολογία. Δικό μου είναι ότι θέλω κάνω.

Προς το παρόν του-λάστιχον. Με το υπόλοιπο λάστιχον θα κάνω σφενδόνη να ρίχνω πέτρες σε ότι με ενοχλεί.

merci (προς λίγα κορίτσια και αγόρια - ξέρετε εσείς)

το τουρσί, ξυνό για τους ανεπιθύμητους

Αdio, (παναπεί, θα τα πούμε στο Θεό....)

2009-01-14T07:00:00.000+02:00

Σας ευχαριστώ που περνάτε, κρυφοκοιτάω και απορώ γιατί έχει τέτοια επισκεψιμότητα...

Πέρασα πολύ καλά την περίοδο των εορτών, όπως όλοι σας ελπίζω. Ιδιαίτερα εγώ με 15 ημέρες και πλέον άδεια... καταλαβαίνετε...

Αλλά βαρέθηκα το blogging, ήδη τον τελευταίο καιρό πριν τις εορτές τα παράτησα.

Ο χρόνος μου είναι περιορισμένος και απαιτώ να τον περνώ παρέα με τους παιδικούς και τους άλλους φίλους μου απο παλιά. Θεωρώ πως αρκετά έπαιξα εδώ μέσα.
Ετσι είμαι εγώ, βαριέμαι εύκολα και κράτησε πάάάρα πολύ για τα δεδομένα μου.

Happy new Year!

2009-01-01T01:28:00.000+02:00

Κλειστόν !

2008-12-22T19:50:00.000+02:00

Κλειστόν απο σήμερα ως..... του χρόνου.....

Καλά Χριστούγεννα και Καλή χρονιά σε όλους !

Αη Βασίλης έρχεται στη γη!!!

2008-12-18T15:09:00.003+02:00

Φίλες μου οι "Αη Bασίληδες" εύχομαι να σας φέρουν πολλά δώρα!

Τους φίλους θα τους δεχτώ στο εξοχικό όπου έχω στείλει ....... εεεεεε, πηγαίνετε να δείτε!!!

Δώρα !

2008-12-10T08:02:00.000+02:00

Προτάσεις για δώρα, σήμερα για τους φίλους. Τι πιο όμορφο απο ένα καλάθι, μικρό ή μεγάλο, γεμάτο λιχουδιές. Ποιός θα αρνηθεί σοκολάτες, ή κρακερς, ή ξηρούς καρπούς ή ένα βάζο μαρμελάδα ή αλλαντικά ή ... , ή... ή.... αυτές τις ημέρες τα καταστήματα, είναι γεμάτα με παράξενες λιχουδιές.. Πράγματα απλά, που μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας και να δωρίσετε στους φίλους σας.

Δεν καταλαβαίνω, όλο αυτό τον πανικό, που γίνεται στις εορτές, με τα δώρα. Γιατί κάποιος που δεν εορτάζει, θα πρεπει να πάρει δώρο, ένα πουλόβερ, φερ ειπείν. Μια αγκαλιά λιχουδιές ειναι απείρως καλύτερη, θεωρώ και εφαρμόζω.

Γιορτάζω, είπαμε αυτές τις ημέρες και "χάνω" δώρα ή βλέπω το ίδιο δώρο που θα πάρουν σ' εμενα να το προσφέρουν και σε άλλον που δεν εορτάζει. Δεν έχω την ίδια αντίληψη περί δώρων με τους υπόλοιπους. Μ' αρέσει να προσφέρω και να δέχομαι. Το τι και το πως διαφέρει απο τις ιδέες των άλλων..
Ενα στολίδι δένδρου, που βλέπω πανάκριβα, ή δυο τρία πακέτα χαρτοπετσέτες με σχέδια των ημερών, σε συσκευασία, με πολύχρωμο σελοφάν, φαντάζει καλύτερο στα μάτια μου, απο ένα κασκόλ με γάντια.
Για αυτό και μόλις ετοιμάσω τα δώρα των φίλων θα σας τα φωτογραφίσω. Εφέτος είχα μια ομολογουμένως προτότυπη ιδέα.... υπομονή.

Αννούλες !

2008-12-09T11:13:00.004+02:00

Η Αννούλα μας (γλυκειά), είπε να σας τρατάρω.
Εορτάζει σήμερα και σηκώθηκε πρωί, δίνοντας οδηγίες για γλυκά.
"Ανοιξε το ψυγείο να δεις τι πήρα",
"πάρε για τα κορίτσια στο γραφείο",
"ανέβασε στο μπλογκ για όλους" !
Καταχαρούμενη.
Ανοιξε τα δωράκια που της έδωσα, σχολίασε την υπογραφή του συγγραφέα, στο βιβλίο που της παράγγειλε ο μπαμπάς και δεν το παρέλαβε ακόμη, γιατί δεν είχε εκείνος προνοήσει, είχε μαγειρέψει απο εχθές και μου έβαλε στο τάπερ το πρωί, ψώνισε σοκολατίτσες για τα εγγόνια που θα έρθουν να της πούνε χρόνια πολλά το απόγευμα...
Γευτείτε λοιπόν!

Και για το κοριτσάκι μας, που "με βάπτισαν Αννα Μαρία, αλλά με φωνάζουν Μαριάννα" λέει με πονηριά και νομίζω είναι θέμα χρόνου να θέλει να την πούνε Αννουλα, όπως την γιαγιά, σε κόντρα της μανούλας της, πάρτε ένα ροζ μακαρόν !

Καρυάτιδες

2008-12-06T23:08:00.005+02:00

Ξέρετε γιατί είμαι υπερήφανη που είμαι Αθηναία... Γιατί γεννήθηκα κάτω απο τον Παρθενώνα.

Επικεντρωθείτε στην παραπάνω φωτογραφία. Δείτε 4 Καρυάτιδες και άλλες 4 γυναίκες.

καθισμενη μπροστά η προγιαγιά της μητέρας μου. Ορθια δίπλα της με τα σκουρα ρούχα η γιαγιά της μητέρας μου. Ορθια πισω στο κέντρο η μητέρα της μητέρας μου Ελενίτσα και γιαγιά μου. Δίπλα με την τσάντα...., ε, μη γυρεύετε πολλά. Τόσα ξέρουμε.

Πότε? Το 1928 γράφει πίσω.

Θησαυρός !!

Τσάντες !!

2008-12-06T00:27:00.003+02:00

H favoula, μας ανάρτησε τις τσάντες μας, κάνοντας κάτι πολύ πρωτότυπο.

Πηγαίνετε και μετά γυρίστε να δείτε και τις δικές μου, ατάκτως ερριμένες (τι άλλο....)

Les Patineurs

2008-12-05T09:46:00.003+02:00

Les Patineurs, par, Emil Waldteufel

H Παραμονή των Χριστουγέννων, είχε ξημερώσει. Με το ζόρι σηκώθηκα, το φως έλουζε το δωμάτιο. Η ημέρα ήταν ψηλά ήδη. Ετριψα τα μάτια. "τι φως περιεργο ημέρας είναι τούτο" αναρωτήθηκα και σηκώθηκα.
Εεεεε, βέβαια, όλα ήταν άσπρα έξω. Και η λίμνη παγωμένη!
Κατέβηκα για πρωϊνό. Με υποδέχτηκαν με φωνές.
"Ελα να πατινάρουμε"....
"ποιός"? αναρωτήθηκα το ίδιο δυνατά.
"Εσύυυυυυυυ!" μου φώναζαν όλοι μαζί.
"Με τι προσόντα?, ξαναρώτησα, θα ανέβω στα μαχαίρια, με ποιά ισορροπία?"
"Θα δεις, θα δεις" ξαναφώναξαν όλοι μαζί και άρχισαν να με τραβολογούν.
Ντύθηκα με τα απαραίτητα και βγήκαμε έξω. "Το βράδυ θα κάνουμε πίστα" μου είπε ο Per, όσο έβαζε τα παγοπέδιλα. Δεν πολυκατάλαβα κι ως να ξαναρωτήσω, είχε φύγει. Συνάντησε τον γείτονα πέρα μακριά και πατινάριζαν και οι δύο μαζί....
Εμεινα να χαζεύω. Οταν έχεις γεννηθεί στον πάγο, λογικό και πριν περπατήσεις να πατινάρεις! σκέφτηκα και σε λίγο ως να το καταλάβω, η λίμνη είχε γεμίσει κόσμο που εκανε φιγούρες...
"Σήκω και βάλε μαχαίρια" μου φώναξε ερχόμενος κοντά μου ο Gunar."Μπα, είναι καλύτερα να βάλει τις μπότες, ως να μάθει" απάντησε ο Per, γελώντας. Ηξερα πως θα διασκέδαζε να με δει να πέφτω και αποφάσισα να του κάνω το χατίρι.
"Αφησέ με να σου δείξω" ήρθε κοντά μου ο Gunar, τραβώντας με απο το χέρι, ενώ με το άλλο, τραβούσε μια πολυθρόνα απο τις "καλοκαιρινές" απο την αποβάθρα.
"Στηρίξου στην πλάτη της πολυθρόνας και τσούλισε στο κομμάτι που είναι γυαλισμένο, πιο πέρα" με οδήγησε. Μια χαρά στηριζόμουν, μια χαρά "πατινάριζα" για περίπου ένα τέταρτο. Ολη η κοινότητα, είχε μαζευτεί τριγύρω και με κοιτούσε... Απτόητη εγώ, με την καρέκλα έκανα πιρουέτες, σηκώνοντας το ένα πόδι κιόλας".
Χειροκροτήματα, φωνές, είχα γίνει το αξιοθέατο.
"Αφησε την καρέκλα τώρα και πήγαινε μόνη σου" με παρότρυνε ο Gunar. O γλυκός μου, ερχόταν δίπλα μου, μη τυχόν και σκάσω κάτω. Αφησα την καρέκλα και γλύστρισα μόνη μου.
Τα χειροκρατήματα, έγιναν δυνατότερα, τα σφυρίγματα έσκισαν την ησυχία, οι φωνές ακούστηκαν με αντίλαλο ως πέρα.
Τα πρώτα μου γλυστρήματα στον πάγο.....

Την άλλη ημέρα, φτιάξαμε πίστα, φόρεσα μαχαίρια και πήρα την πολυθρόνα μου μαζί.......

it's cold this winter !

2008-12-05T07:24:00.000+02:00

αλλά έχουμε ζεστή καρδιά ! Ε?

Μαγειρεύω για την Queen Artanis !

2008-12-04T10:27:00.006+02:00

Eξαιρετικά αφιερωμένες οι 300 θερμίδες/μερίδα, ίσως και λιγότερες για την Artanis. Τώρα αν φτιάξεις τρία πακέτα πένες, καθίσεις κάτω και το φας όλο...αααα, η αμαρτί δική σου!!!
Nα σε μάθω εγώ να τρως όλο το φαί, χωρίς ναχω τύψεις. Ξέχασα πως οι Βασιλισσες, διατηρούν την κορμοστασιά με ligth προϊόντα! Χαρτί και μολύβι γρήγορα.

Υλικά για 4 άτομα
2 φλ. τσ. πέννες, βρασμένες, 2 φλ. τσ. ντοματίνια στρογγυλά κομμένα στα δύο, 200 γρ. φέτα , βασιλικό ή μαϊντανό, 1 μέτριο κρεμμύδι, 2 ντομάτες λιαστές (για νοστιμιά), 1 στήθος κοτόπουλου, βραστό ή ψητό σε κομμάτια, λάδι, πάπρικα. Ανακατεύεις όλα τα υλικά εκτός απο το κοτόπουλο σε μεγάλο μπώλ. Προσθέτεις το κοτόπουλο στόλισμα και σερβίρεις χλιαρό ή κρύο ! Καλή όρεξη !

Κάντε τώρα μια βόλτα στο στολισμένο παλάτσο της πριν το γλυκό !

Ενα γλυκό γιατί τέτοιο ταιριάζει σε μια βασίλισσα !

Christmas Ham και όχι μόνο !

2008-12-03T07:36:00.000+02:00

Aυτό είναι απο τα αγαπημένα μου φαγητά! Περισσότερο να το τρώω, παρά να το φτιάχνω. Διότι ως να το φτιάξω, τόχω ξεπεράσει. Γι αυτό λοιπόν το προτιμώ έτοιμο στο branch μεγάλου ξενοδοχείου!
Γιάμ, γιάμ, τσιμπάτε και την συνταγή, μην και την χρειασθείτε κάποτε.

Ενα κομμάτι χοιρινό με κόκκαλο ή χωρίς, απο κότσι με την πέτσα.
1 μεγάλο κρεμμύδι
αλάτι πιπέρι
γαρύφαλα
2 φλ. καστανή ζάχαρη
2 κουτ. σούπας ξύδι βαλσάμικο
1 κουτ. σούπας μουστάρδα
ανανά φρέσκο, κατά προτίμηση, σε φέτες (μην με στολίζετε με γαλλικούλια, πάρτε ηλεκτρικό μαχαίρι να καθαρίσετε και να κόψετε).
Κερασάκια μαρασκίνο.

Βράζετε το χοιρινό με το κρεμμύδι, σε μεγάλη κατσαρόλα τουλάχιστον 4 ώρες ως να βάλετε το μαχαίρι ως το "κόκκαλο" που λέμε, και να μην βγάζει αίμα και να είναι ψημένο.
Στην αρχή ξαφρίζετε και μετά προσέχετε να μην τελειώσει το νερό.

Το αφήνετε να κρυώσει, το βγάζετε απο την κατσαρόλα, τραβάτε την πέτσα να φύγει όλη και χαράζετε με καλά ακονισμένο μαχαίρι την επιφάνεια σαν μπακλαβά. Χώνετε όσο γίνεται τα γαρύφαλα σε κάθε κομμάτι.
Ανακατεύετε την ζάχαρη, το ξύδι και την μουστάρδα. Βάζετε σε μπώλ και αλείφετε όλο το κρέας.
Ψήνετε σε δυνατό φούρνο, να κρατσανίσει και να πάρει χρώμα, απο μισή ώρα ως 3/4 και το επιτηρείτε εν τω μεταξύ. Αφήνετε να κρυώσει λίγο και κόβετε λεπτές φέτες. Στολίζετε με ανανά και κερασάκια.

Η ίδια συνταγή γίνεται και με κομμάτι ζαμπόν. Θα το βρείτε έτοιμο στα μεγάλα σούπερ μαρκετς, ιδίως τέτοιες ημέρες. Είναι πιο εύκολο γιατί δεν θελει βράσιμο, απλώς πέρασμα με την σάλτσα και ψήσιμο ως να ροδίσει στο φούρνο.

Για να μην μου γκρινιάξετε με την Αμερικανιά, και το γλυκό, μπορείτε να βάλετε μόνο μουστάρδα απο πάνω ανακατεμένη με λάδι και να το ψήσετε.

Επίσης αντί για ανανά, μπορείτε να βάλετε μάνγκο.
ή να αγοράσετε έτοιμη σάλτσα μήλου για ψητά...

Santa Clauss is coming....

2008-12-02T09:30:00.003+02:00

Kάθε μέρα γιορτή τον Δεκέμβριο. Κάθε μέρα και ένα στολίδι σαν να πρόκειται για χριστουγεννιάτικο δένδρο το blog της Ζουζούνας. Οι έννοιες, δεν χωρούν τούτο το μήνα. Ξεχειλίζουν τα δώρα και οι ευχές.

Οχι πως θα πάψει η δυστυχία να υπάρχει και τα παιδιά που πεινάνε. Ας αναλάβει καθ' ;ένας τις ευθύνες του. Aπ' ότι βλέπω η ευαισθησία ξεχειλίζει σ' αυτή τη γειτονιά. Τις πράξεις του λοιπόν ο καθ' ένας.

Window color της Βασίλως !

2008-11-30T10:28:00.005+02:00

To αγαπημένο μου έργο.

Δικό μου, κατά δικό μου φτιαγμένο απο τα χεράκια μου. Προ ετών. Δεν θυμάμαι πόσα, μπορεί και 8 μπορεί και 7 πάντως πριν το 2003. Στο εξοχικό θα δείτε άλλο ένα.
Τι είναι? Σωστά. H χαρά μου με κάνει και τρέχω. Είναι χριστουγεννιάτικο ντεκόρ με τις γλάστρες πίσω και δεν θυμίζει τίποτα.

Είναι ζωγραφική για τζάμια.
Το γνωστό στα αγγλικά window-color.
Aν δεν ανακατεύεστε με αυτά να ανακατωθείτε πάραυτα.
Θα βρείτε χρώματα και σχέδια στα Lidl, στο Ηallmark (art και Ηobby), και όπου πωλούν τέτοια είδη καλλιτεχνίας, ξέρω ένα μαγαζί ακόμη στην Πραξιτέλους κάτω κάτω, αλλά μου διαφεύγει το όνομα του κάτι απο Κ. Δεν είναι διαφήμηση, εκεί τα πωλούν και δεν είναι και τίποτα κρυφό.
Το Lidl, πάντως, είναι γεμάτο και με 4 ευρώ, (πιο φθηνό) ένα κουτί με χρώματα και σχέδια και ζελατίνες θα σαςκάνει να χαμογελάσετε με τις καλλιτεχνίες που θα φτιάξετε.
Απλά διαβάστε παρακάτω, πόσο εύκολο είναι.
Υγρά χρώμα μαύρο σε σωληνάριο. Ζελατίνη για να ξεπατικώσετε το περίγραμμα. Αφήνετε να στεγνώσει 2-3 ώρες. και μετά γεμίζετε το κενό με χρώμα, που θέλετε απο άλλο σωληνάριο χρωματιστό. Λίγη προσοχή να μην κανει φουσκαλίτσες κι όπου κάνει με την μύτη απο το σωληνάριο τις χαλάτε. Επίσης φροντίζετε το χρώμα να "εφάπτεται" του περιγράμματος και να μην έχει κενά. Αφήνετε άλλες 8 ώρες περίπου και στεγνώνει. Γίνεται ένα φίλμ, ενιαίο η ζωγραφική, το σηκώνετε απο την ζελατίνα και το κολλάτε στο τζάμι.
Πριν λίγο, σκουπίστε με νερό την επιφάνεια του τζαμιού και στεγνώστε.
H ζωγραφιά κολλάει μόνη της και όταν τελείωσουν οι γιορτές την σηκώνετε απο μιαν άκρη και την φυλάτε ανάμεσα σε δύο ζελατίνες.

Δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας. Το "δεν πιάνουν τα χέρια μου" εδώ δεν ισχύει με τίποτα. Ξεπατίκωμα είναι και στραβή δουλειά. Στο αποτέλεσμα ελάτε να μου πείτε.

Δείτε και τις αγαπημένες μου αρκουδίτσες. Είναι όπως και το παραπάνω απο τα πρώτα έργα και φαίνεται του νηπιαγωγείου. Εγώ ήμουν τόσο χαρούμενη και εξακολουθώ να είμαι που δεν πα, να φαίνεται και του προνηπίου.
Καλή σας επιτυχία.

Γράμμα απο μακριά!

2008-11-28T13:58:00.002+02:00

Η απάντηση του Αγιου Βασίλη στο εξοχικό, που έχει και καμινάδα!

όχι για να ξέρετε, πως ότι ζητήσω, γίνεται !

Είμαι καλό παιδί εγώ και όλο το χρόνο ήμουν το καλύτερο!

Του έγραψα και μου απάντησε. Τι νομίζατε.

Πηγαίνετε να δείτε!

(όπου και να πατήσετε στο παραπάνω κείμενο

θα σας πάει στο εξοχικό - εδώ τα καλά μαγικάααα!)

Οίστρου .... συνέχεια.....

2008-11-27T13:00:00.004+02:00

Δ(υ) ίστιχος οίστρος !!! καλύτερα !

Είπαμε, είναι να μην με ... 'πιάσει" εμένα.
Tα "χρωστούμενα" για τους υπόλοιπους φίλους και ακολουθούν και άλλα.
Ζωή νάχετε είστε πάάάρα πολλοί !

Φαβούλα with onion,
και Νιόβη με παιδάκια
χελώνα, έρχεται αργά
σ' ετούτα τα κονάκια

Η Maya, έχει μια ζωή
και ένα playground
ακούει πάντα μουσική
πίσω εις το background!!

Dodoulis, πένα διαλεκτή,
παρέα φημισμένη
μήπως επέρασ' απο κεί
η Τρελλοφαντασμένη?

Road artist καλλιτέχνιδα
εκθέσεις μας συστήνει
κι η νεραϊδούλα η μικρή
το μέλι δεν αφήνει!

Η Γοργονίδου έφυγε
και πήγε σ' άλλα μέρη
κι ο Μελωμένος έφτιαξε
νεραϊδες με αστέρι.

Του Πετεφρή οξύς ο νούς
και δεν τον προλαβαίνεις
μα άμα θέλεις να τον δεις
στην Κέρκυρα πηγαίνεις

Φοβού τον Αθεόφοβο
με την ωραία πένα,
τη γλαφυρή περιγραφή
το αυστηρό το βλέμμα
(καλά μην φωνάζεις,
αυτό μου έκανε ρίμα)

Αλέξης Βήτα έγραψε
ωραίες ιστορίες
κι Ηλιογράφος έρχεται
με τις φωτογραφίες

Βασιλική την βάπτισαν
ωραία και αξία,
ζηλεύει αστροφυσική
και κβαντική χημεία !

Γεωργία - Αχτίδα έφτιαξε
ένα γλυκό και πάλι
κι η Bluesmartula έφερε
της σούπας το κουτάλι !

Ρενάτα μου γλυκειά εσύ
μια Αναγεννημένη,
για να σκορπίζεις τη χαρά
εσύ 'σαι γεννημένη

Στης Divas, πια απο καιρό
δεν έχω πάει τα μέρη
και μια σφαλιάρα και καυγά
αξίζω να μου φέρει!

Μαντρί με πρόβατα κι αρνιά
κι ο λυκος μια παρέα
εγώ λέω ότι πρόκειται
για μια ανδροπαρέα

Η Στέλλα βάζει πινελιά
πάνω στο φεγγαράκι
πιο πέρα ρίχνει μια ματιά
το ΓλυκοΝατασσάκι

δωράκι του Νατασσακίου - merci και το είδα κάπου και πόσο το ήθελα...

Νegma, DeeDee και Talisker
μην είναι φιλενάδες?
ότι και νάναι, ήρθανε,
αυτές οι τρείς κυράδες

Απο της Κίνας τη μεριά
ήρθαν Τρελλοτουρίστες
πολλά στιχάκια έγραψα
με πήρανε οι νύχτες !

Kεράσματα !

2008-11-26T13:20:00.004+02:00

Εδώ και στο εξοχικό, στολιζόμαστε για τις εορτές - που σιχαίνομαι....! Οπότε θα χορτάσουμε πριν!
Πάσα προσφορά δεκτή σε δώρο και στολίδι και γλυκό για ανάρτηση

Ποιός "αυθαδίασε" πως θέλει μιλομακάρουνα, δίπλε και κουμπαριέδε?
Η Τρελλοτουρίστρια, θαρρώ. Σιγά τα γλυκά. Στις 9 Ιανουαρίου, θα τα έχεις σιχαθεί! Φάε ένα κομματάκι απο μια τάρτα "ανάποδη" ανανά, που την λατρεύεω, κι αν θέλεις την συνταγή ζήτα να σου πω,

Μία τούρτα σοκολατίνα, που πάντα χρειάζεται ως γλυκό να ευρίσκεται....

Κεραστείτε και διάφορες πάστες, ανάλογα τα κέφια και την γεύση του ο καθ' ένας

Βάλτε και μια στροφή χριστουγεννιάτικη μουσική και αφεθείτε στην μαγεία των ημερών της προσμονής των εορτών.

Ναι, ναι έτσι θα στολιζόμαστε απο δω και πέρα κάθε μέρα, κάθε δυο μέρες για να φτιάχνει η διάθεση και να χαμογελάμε...!
Είπαμε δεχόμεθα απο όλα τα καλούδια!

Στολίσαμε, στολίσαμε !!!

2008-11-25T09:57:00.003+02:00

Ενας μήνας έμεινε απο τα Χριστουγεννα, σαν σημερα στολίζαμε τα παλιά χρόνια. Οταν είμαστε παιδιά, λέμε τώρα. Είναι πολλά χρόνια που βαρέθηκα, ποιός θα μου τα μαζέψει μετά .... να λείπει.

Το πνεύμα μπορεί να έρθει οπουδήποτε, ακόμη και στα blogs. Ηρθε λοιπόν και στόλισε, εδώ, που είναι εύκολο! Μια, στο delete, μετά κι έξω απο την πόρτα....

Κι όσο πιο μακριά απο το σπίτι τις γιορτές, τόσο καλύτερα...

Ξεπάτωμα για τραπέζι, τα Χριστούγεννα και την άλλη μέρα γιατί εμείς εορτάζουμε τον πατέρα, Ανήμερα, διότι "και έτεκε υιόν τον Εμμανουήλ" και όλοι οι ηλίθιοι, την άλλη ημέρα. Οπότε δεν πα, να φώναζε η γιαγιά μου τόσα χρόνια κι εγώ άλλα τόσα. Κανείς δεν τόχει μάθει. Την άλλη μέρα θα πούνε αυτοί που θέλουν χρόνια πολλά. Με την πιζάμα κυκλοφορώ την άλλη μέρα, στο σαλόνι, κανείς δεν παίρνει είδηση....

Εκείνη δε η Πρωτοχρονιά να μην έρχεται. Αφού κανείς δεν θυμάται πως εορτάζω και ακόμα χειρότερα απο τότε που πέθανε η γιαγιά, που εόρταζε και κουβαλιόντουσαν κάτι γερουσίες εξαδέλφες, δεν έρχόταν κανείς στην γιορτή μου, γιατί ήταν όλοι ξενυχτησμένοι, και βαριόντουσαν.... Οι φίλοι, αποζητούσαν σπίτια που θά έπαιζαν για το καλό, εγώ ούτε να δω τα χαρτιά και στο 31, πρέπει να μετρώ, σιγά μην κάνω αυτή τη δουλειά, χαζοξενύχτι. Ποιό "για το καλό" ούτε να τα δω...

Ασε εκείνο το "3, 2, 1, ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ, κλπ" ευχές αγκαλιές και χαρές, αφού πέρναγε καμμιά ώρα, κάποιος θυμόταν και την βασιλικούλα που γιόρταζε. Βρε ούστ!

Και τα τηλεφωνήματα στο σπίτι? Διαδραματίζετο η εξης στοιχομυθία με την μητέρα που απαντούσε. "Ελα, Αννούλα, χρόνια πολλά, καλή χρονιά, να έχουμε υγεία, να είστε καλά" "ευχαριστώ, καλή χρονιά και σ' εσάς, ότι επιθυμείτε, με υγεία, με χαρά".... απαντούσε η Αννούλα, λέγονταν και μερικά τυπικά της εποχής, "που φάγατε, που ήπιατε, πόσα κερδίσατε στο 31, τι καιρός κι αυτός".... και έκλεινε το τηλέφωνο. Για την Βασιλικούλα, ούτε μύγα δεν πέταγε.... Τώρα πιά δεν επιτρέπω σε κανεναν να απαντά στο τηλέφωνο στο σπίτι και το κινητό είναι κλειστό. Ο που μ' αγαπά, με βρίσκει. Μου φτάνει αυτός!

Για τα δώρα, λόγος δεν γίνεται. Γιατί ανταλλάσει ο κόσμος δώρα δεν κατάλαβα. Αααα, του τα φέρνει ο Αγιος Βασίλης. ΜΜΜΜΜάλιστα. Εμένα μονίμως ένα δώρο, όπως οι άλλοι. "ρε καλέ μου, έχω γιορτή, δικαιούμαι δύο"... κανείς. Ετσι είστε? Αντε και χαθήτε μου στο διάβολο και τελείωσε η γιορτή. Ούτε παραμονή, ούτε τίποτα. Τόλμα αν με συναντήσεις την πρωτοχρονιά να μου πεις χρόνια πολλά και να δεις "ευχές" που θα εισπράξεις... Το "άντε μου στο διάβολο" είναι το καλύτερο, που σερβίρω για την έναρξη του χρόνου. Πολλά χρόνια, πήγαινα θέατρο ανήμερα. Την δε παραμονή, κοιμάμαι νωρίς νωρίς να κάνω δέρμα, φεύγουν όλοι απο το σπίτι ανήμερα να φάνε αλλού, γιατί δεν θέλω, γρουσουζιές και ποδαρικά και να ξεπατωθώ στο τραπέζωμα και περνάω μια χαρά και μετά, τις βόλτες μου.Την δε δεύτερη ημέρα, τόχω και γρουσουζιά να πηγαίνω στο γραφείο. Οι μισοί λείπουν, οι υπόλοιποι βαριούνται, κανείς δεν θυμάται πως γιορτάζω κι όσες φορές, είχα γλυκό, με κοιτούσα ως απο άλλο πλανήτη. Ξού! Μακριά.

Πέρισυ γιόρτασα στολίζοντας εδώ μέσα... μάλιστα. Μια χαρά τα "εικονικά". Ε, τέλος! Πολύ ήταν.... Αντε και καλά Χριστούγεννα !

Bonjour !

2008-11-24T13:12:00.000+02:00

Μ(Ν)ιάου μ(ν)ιάου βρε γατούλα......

2008-11-21T08:28:00.003+02:00

update
===========================
Oταν λέμε αλλεργική, εννοούμε δεν γίνεται να είμαι κοντά σε γάτες ή σε περιβάλλον που ζουν! Το σάλιο τους, περιέχει μια ουσία στην οποία είμαι αλλεργική. Με πιάνει φαγούρα. Οπου υπάρχει τρίχα γάτας, υποφέρω. Δεν το κατάλαβε κανείς αυτό? Αυτό έγραψα....
Ομοίως ειμαι αλλεργική στο πικραμύγδαλο, και σε ότι το περιέχει αυτό, κύριε Μελωμένε.
============================

Ως γνωστόν δεν είμαι γατου.
Είμαι και αλλεργική σε ουσία του σάλιου τους, οπότε ξου και μακριά και νάμαστε αγαπημένοι.
Ασε που φοβάμαι τα νύχια τους, δεν το συζητώ, πιο μακριά λοιπόν.
Υπολογίζω συνήθως χωρίς τους ξενοδόχους, οπότε όπου σταθώ κι όπου βρεθώ, αφ' ενός μια γάτα θα βρεθεί κοντά, αφ' ετέρου, στην καλύτερη των περιπτώσεων, θα καθίσει δίπλα μου, πάνω μου.... αει, πιά....
Για μένα όλα τα γατιά είναι γάτοι. Δεν ξεχωρίζω αρσενικό και θηλυκό και δεν μ' ενδιαφέρει κιόλας. Εχθές οι γάτοι της Αντούλας, - ναι είναι αρσενικά και τα δύο - αποφάσισαν να κάνουν είσοδο θριαμβευτική στο σαλόνι......Κολλητοί γίναμε. Είδα την ροζ μυτούλα του ενός, χάζεψα τα μπλέ μάτια του άλλου, οπότε είπα "δεν βγάζω και μια φωτό να σας κάνω ποστ" μιας και δεν είχα ιδέες για σήμερα?
Μετά θυμήθηκα κάποια μπλόγκερ που είχε γράψει ότι οι γάτες δεν ποζάρουν. Αει σιχτίρ, εμ, δεν τις χωνεύω, εμ δεν θα ποζάρουν κι όλας?
Το αεικίνητο είχαν καταπιεί. Μια δω, μια κει, δεν με κοίταζαν, δεν ήθελαν, ότι κατάφερα ή ήταν κουνημένο ή ήταν γυρισμένες πλάτες.

Στο τέλος ο ένας μπήκε στο σπίτι του μου έκλεισε τα μάτια κουλουριάστηκε και απαξίωσε. Αλλά εγώ σε τράβηξα βρωμόγατο (βαράτε εσείς και όλα τα σωματεία, σκασίλα μου εμένα).

Ο έτερος, αλιτάμπουρας του κερατά, θεώρησε καλό να κάνει σουλάτσο πάνω στα πράγματά μου. Μύρισε γύρω γύρω το παλτό και πήδηξε στην πολυθρόνα, ακριβώς μέσα στην τσάντα μου....

Εποφθαλμιούσε την κουκούλα μου, ίσως να χωθεί μέσα, τον τράβηξα φωτό και μετά του είπα "ξου" και τόβαλε στα πόδια. Οχι θα τον άφηνα...
ωραία περάσαμε.. μακριά κι αγαπημένοι...

Α, να μην ξεχάσω. Ενα άλλο "βρωμόγατο" που επισκέφτηκε οικογένεια φίλου στο εξοχικό και τους έμεινε εκεί. Μου το έστειλε να το δω... αφού σας έχω πει.

Είμαι αλλεργική

κι αυτοί δεν αγαπούν τις γάτες, αλλά μάλλον τους αγάπησε αυτή - αυτός δεν ξέρω. Ροζ μυτούλα και μουστάκια να ! Υφος "αλεπουδιάρικο". Α, εσύ δεν μ' αρέσεις!

μια εξήγηση θα υπάρχει. Σε μιαν άλλη ζωή, ήμουν γάτα. Δεν γίνεται. Ολα τα γατοειδή, έρχονται "κατεπάνω".

Οι φίλοι μου οι bloggers!

2008-11-20T00:02:00.003+02:00

Ο κύριος Κoulpa κάθονταν

κοντά εις το κατάρτι

Ο κάβειρος πήρε χαρά

που κράταγε το χάρτη

Μαράκι το Ανάλογο

στο φουαγιέ γυρνούσε

η Φαραώνα ύφαινε

στημόνι όταν κρατούσε

Και το Σκουλίκι ζήταγε

ένα ποτήρι βότκα

κι αντί γι αυτό του δίνανε

ένα καζάνι χόρτα

Οι ΚίτσοιΜήτσοι είν' εδώ

και σοβαρά τα γράφουν

όταν θα φύγουν μια φορά

φωτογραφίες θάχουν

Το Λαχανάκι το μικρό

διαβάζει μέρες τώρα

και η Αναμέλλα σκέφτεται

πως θα τυλίξει δώρα

Νηστεία ο Αντώνιος

κάνει για τις ημέρες

και η Γλαρένια αγκαλιά

ποτϊζει ζαρντινιέρες

Πηρε η Ραλλού ανηφοριά

και γράφει, όλο γράφει

και νέο σπίτι άνοιξε

στης γειτονιάς την άκρη

Γιώργο, γλυκέ μου εραστή

μέρες έχεις να γράψεις

για εμπειρίες της ζωής

για μίση και για πάθη

Θαλασσινή και Greka πιά

τις πάνες όλο αλλάζουν

και οι μικρές κυρίες τους

χαμόγελα μοιράζουν

Τ' Αστροπελέκι το γλυκό

τα σχέδια ποστάρει

και κάθε μάνα σοβαρή

τρέχει να τα κοπιάρει

Αρτάνις η γλυκύτατη

τοιμάζεται να φύγει

σε μέρη έξω απο δω

που μόνο ο χάρτης ξέρει

Ο Ασκαρδάκος γράφει πιά

σε μια αγαπημένη

την διάλεξε με σιγουριά

μέσα απο το χαρέμι

Το ψυθιράκι κρύωσε

και βράχηκε λιγάκι

πάρε ομπρέλα μη βραχείς

και βγές έξω λιγάκι

Marconi

είσαι τυχερός

την κάμερα που έχεις

και της ζωής καμώματα

όλη τη μέρα παίρνεις

κι αυτό το "βούτηξα" απο τον Γιώργο γιατί το βρήκα εκεί και το λατρεύω

(ευχαριστώ πολύ)

.. η συνέχεια, στο εξοχικό για εξαιρετική αφιέρωση !

... a love boat...

2008-11-19T07:22:00.002+02:00

Ενα καράβι αγάπη, να πάει τα όνειρά σου μακριά!

Παραγγελιά της Μαρίας, δεν χαλάω χατήρια !

Εδώ Πολυτεχνείο.

2008-11-17T23:22:00.005+02:00

Zει?

Το Πολυτεχνείο Ζει? λέω.

Πόσοι ήταν εκεί? Τι γίνανε όλοι αυτοί? Νωρίτερα με την βροχή, ο νούς μου πήγε στην πορεία. "στράφι" σκέφτηκα. Υστερα συνειδητοποίησα πως για απόσταση 20 λεπτών το πολύ, έφθασα σπίτι σε 1 ώρα και 1/4.

Τι θυμάμαι?

Μέναμε Φερρών, ακριβώς κάτω απο την Φυλής. Που σημαίνει 4 δρόμοι κάτω απο την Πατησίων και 5 τετράγωνα πριν το Πολυτεχνείο. Στο στόμα του λύκου δίπλα.

Πόση ήμουν? 12. Μόλις είχα πάει στην Β' Γυμνασίου. Τηλεφώνησε ο Γυμνασιάρχης στο σπίτι και ήρθε ο παππούς να με πάρει. Το μπαλκόνι μας, έβλεπε ως την Πατησίων. Δεν βγαίναμε, η απέναντι πολυκατοικία, είχε ακροβολισμένους με όπλα. Πυροβολούσαν δω κι εκεί. Ο Μίμης, δεν μαζευόταν. Διπλα στην Κατριβάνου, με τον Γιάννη, έλυναν τα άλυτα. Αναταραχή στη γειτονιά.

Κάτι σκουπιδοντενεκέδες που πηραν φωτιά, στην Αριστοτέλους και Φερρών, διάφορα που μεταφέρονταν απο στόμα σε στόμα. Η πόρτα μας, ξύλινη, στον δρόμο. Βάλαμε σύρτη κλειδώσαμε και πέσαμε για ύπνο. Μας πήρε η μαμά στο κρεβάτι της. Κοιμηθήκαμε? δεν θυμάμαι. Το σκυλί ακουγόταν απο το υπόγειο να κλαίει. Ετρεχαν τα μάτια του απο τα δακρυγόνα. Είχε τρομάξει ο λύκος.

Κόσμος στους δρόμους έτρεχε και φώναζε. Ο Μίμης, απο το μπαλκόνι τους πετούσε λεμόνια. Αντίδοτο στα δακρυγόνα. Αισθανόταν υπεύθυνος για όλους, άϋπνος όλη νύχτα, αλλά μέσα στο σπίτι.

Κροταλισμοί απο τανκς, που έκοβαν βόλτες τριγύρω, λες και ήταν τα χωράφια του παππού τους, ριπές ηχούσαν. Δεν καταλάβαινα, δεν βγαίναμε έξω. Ο παππούς είχε πάει στο φούρνο να φέρει ψωμί και τον περιμέναμε. Ο Μίμης, δεν θυμάμαι που ήταν.

Μαθαίναμε πως στην Πατησίων είχε σταματήσει η κυκλοφορία των τρόλλεϋ. Ηρθε ο άλλος παπούς ποδαράτο απο την Ομονοια και μας το είπε. Σε λίγο έφυγε να πάει με τα πόδια Γκύζη, σπίτι του.

Ακούγαμε απο στόμα σε στόμα πως η Βέμπο, βοηθούσε κόσμο απο το σπίτι της στην Στουρνάρα. Φασαρία στους δρόμους. Ξανά τανκς το βράδυ στην Αριστοτέλους, ριπές, φωνές, φασαρία.

Ανησυχία και μέσα στο σπίτι. Δεν καταλάβαινα. Ακουγε ο Μίμης, τον σταθμό του Πολυτεχνείου. Ζήταγαν βοήθεια.

Αμυδρά τα θυμάμαι όλα.

Με πήρε ο Μίμης την Κυριακή να βγούμε βόλτα. Μυαλό που είχαν όλοι και με έδωσαν. Τα πράγματα είχαν ηρεμήσει λέγανε. Είχαν μπεί στο Πολυτεχνείο.

Πήγαμε προς Πατήσια την Αριστοτέλους, ανεβήκαμε απο την Δεριγνυ στην Πατησίων, είχε ένα παρκινγκ, (στο θέατρο Μινώα) και είχε ο Μίμης το αυτοκίνητο. Να δούμε πως δεν το είχαν κάψει...

Αρχισε η αστυνομια να μας κυνηγά. Τρέχαμε και στρίψαμε στην Χεϋδεν. Κατεβήκαμε γρήγορα ως το σπίτι με κομμένη την ανάσα. Ο κόσμος ήταν πάρα πολύς χυμένος στο δρόμο. Εικόνες μόνο. Μήπως καταλάβαινα? Μονο ένας φόβος διάχυτος.

Δεν θυμάμαι τίποτα άλλο. Δεν μιλούσαμε πολιτικά στο σπίτι. ή τουλάχιστον παρουσία μας.

Σε μια δυο μέρες, πήρε ο πατέρας απο την άλλη άκρη της γης και ρώταγε "Είστε όλοι καλά????? ΕΤΟΙΜΟΣ" με τον ασύρματο. "Ο Μίμης καλάααααα? ΕΤΟΙΜΟΣ". Τι να του απαντήσεις εκτός απο "ΚΑΛΑ< ΚΑΛΑ".

Μιλούσαν για νεκρούς, απο στόμα σε στόμα, μαθεύονταν τα νέα, δεν μπορούσα να καταλάβω. Ηταν ασύληπτο για την παιδική μου άγνοια.

Αυτό ειναι το δικό μου Πολυτεχνείο. Δεν πήγα ποτέ να δω απο κοντά τις ημέρες των "εορτών". Δεν πήγα ποτέ σε καμμία πορεία. Μου έφτανε που έκλεινα τα μάτια και άκουγα τις ερπήστριες. Μου έφτανε που επι χρόνια, δουλεύοντας στους Αμπελόκηπους, τόκοβα ποδαρόδρομο και έφτανα Κυψέλη. Βουβή, χωρίς σχόλια. Υπομονετικά. Ηταν η δική μου πορεία... δεν είχα άλλη επιλογή.

Λυπήθηκα γιατί με την βροχή τι πορεία να γίνει. Εγινε? δεν είδα ειδήσεις, θα ακουσω το πρωί που θα ξυπνήσω.

Το Πολυτεχνείο Ζει?

Μαργαριτάρια... διαγωνισμών!

2008-11-15T16:31:00.003+02:00

Είχαμε σπίτι μας, ένα βιβλιαράκι με μαργαριτάρια διαγωνισμών, και μαζευόμαστε και το διαβάζαμε και γελούσαμε. Ηταν μαζεμένα απο σχολεία, Πανεπιστήμια και σχολές αξιωματικών, τα παλιά χρόνια. "Ο χρόνος του φίδου, είναι ένας χρόνος....." είναι απο τα λίγα που θυμάμαι και γελώ ακόμη.
Περί το 2002, βρήκα το βιβλίο "Είτε παίδες Ελλήνων, είτε παίδες βαρβάρων. και τα δύο δεν γίνεται" του Δημήτρη Μαρκόπουλου, απο τις εκδόσεις "Γνώση". Πρώτη έκδοση 1995. Τόμοι δεν ξέρω πόσοι, γιατί δεν αναζήτησα ποτέ δεύτερο.

Αναφέρεται σε διάφορα απο το 40 ως το 90.

Είναι θλιβερό, το πόση ανοησία κυκλοφορεί, όμως είναι γεγονός !

Σας παραθέτω μερικά για αρχή και θα προσπαθώ να σας αντιγράφω λίγα κάθε δευτέρα για να αρχίζει η εβδομάδα σας χαμογελαστή.
Δεν τα χωρίζω σε ενότητες, ξεκινώ απο τα σχολικά και των ανωτάτων σχολών ανακατεμένα. Μην ζητάτε να σας γράφω και απο που ειναι το καθ' ένα... Αναζητήστε το βιβλίο να περάσετε καλά.

- Βάρβαροι ονομάστηκαν πας μη Ελληνες.

- Ου γαρ, σημαίνει παθητική μετοχή του ρήματος ουγάρω.
- Ο Μολών Λαβέ, ήταν Πέρσης στρατάρχης που ηττήθηκε στη μάχη του Μαραθώνα.

- Ο Ηρακλής τη φορούσε τη λεοντή, αλλ΄απο κάτω τίποτα

- Μόλις ο Μαραθωνομάχος έφτασε στου Αμπελοκήπους, έπεσε ξερός και φώναξε. "Ναι, Νικήσαμε". Μετά λυποθήμησε τελείως.

- Η λύκηθος ήτονε είδος εξημερωμένης άγριας λύκαινας, που στην Αρχαία Αθήνα, νόμιζαν ότι ζουσε στο Λυκαβητό.

- Η μεγαλύτερη ναυμαχία της Αρχαίας Ελλάδας έγινε μέσα στη Λίμνη του Μαραθωνα.

-Στην αρχαία εποχή δεν υπήρχαν ξένες χώρες και γι αυτό το λόγο δεν έχουν βρει οι αρχαιολόγοι αρχαία διαβατήρια.

- Και οι Ρώσσι ανέδειξαν μεγάλους ποιητές, όπως ο Πούσκας, ο Λένιν, ο Τρότσκυ και ο Ιβάν ο Τρομακτικός. Απο την ποίηση αυτή σήμερα σώζεται η Σιβηρία με την Παγωμένη Λίμνη των Κύκλων που το Τσάη κόφσκη την έκανε παλέτα.

- Ο ιβίσκος είναι η αρχαία λέξη για το δίσκο. Οι αθλητές λεγόντουσαν ιβισκοβόλοι, με πρωταθλητή τον Βύρωνα απο το Μεσολόγγι.

- Τον Ιησού, όπου κι αν πήγαινε, συνόδευαν πάντα οι δώδεκα αποστολές του.

- Οι Δέκα οι Εντολές γράφτηκαν απο τον Σινά και παραδώθηκαν στον Μωυσή στην Πλακα. Οταν όλες πέτρινες αλλά σαφέστατες.

- Και τιμής ένεκεν, υμάς εις πειρασμόν!

- Την Οδύσσεια την έγραψε ο Ομηρος. Την Ιλιάδα ο Ηλιάδης.

- ο Ε. Λυτης και ο Σ. Εφέρης είναι οι δύο Ελληνες ποιητές κατηγορίας νόμπελ.

- Οι ευεργέτες ήταν μεγάλοι πλούσιοι Ηπειρώτες. Και τανάπαλιν.

- Η σύζυγος του Ευκλείδη ήταν Αράβησσα κι τη Λέγανε Αλ Γεβράν

- Ο Τσαρλητσάμπαλην εκπροσωπεύτηκε επαξίως απο τον Σαρελό αλήτη μικρού μηκους. Μερικές φορές και σε ρόλους αλήτη μεγάλου. Αφόντεροι και ο μικρός και ο μεγάλος μήκος άνευ ήχου και φωνής, τελείως μουγγού κινηματογράφου προπολεμικού.

- Το εμβαδόν ενός σχήματος δεν είναι πάντα ίσο με το εμβαδόν ενός άλλου σχήματος.

- Τα κλάσματα είναι κομμένοι αριθμοί και γι αυτό χάνουν την ακεραιότητά τους, κάτι σαν τους αναπήρους.

καλη εβδομάδα να έχουμε !

έφυγες νωρίς

2008-11-14T07:32:00.000+02:00

Του κυρίου Κίτσου και του κυρίου Μήτσου !

2008-11-13T07:50:00.001+02:00

Βάλτε κεριά και φυσίξτε...... δαγκώστε και φάτε, ... κάνετε ότι θέλετε. Ολα δικά σας! Ολα σοκολατένια !

Πολύχρονος, χαρούμενος και ευτυχισμένος !

job description !

2008-11-12T07:31:00.003+02:00

Τι νομίζουν πως είναι οι γραμματείς? Για τι μας περνάνε? "πηδιόσαντε όλη μέρα"? βρε απο την κούραση, ούτε το βράδυ, που χρόνος για την ημέρα....

Ενα job description της γραμματέως Διευθύνσεως, όπως το ζούμε φιλες και γνωστές, χρόνια τώρα. Για να μαθαίνουν οι νεώτεροι... ρε λες να μάθουν να μας πάρουν την δουλειά?
Aφηνω τα καθιερωμένα καθημερινά εργασιακά. Πάρε φαξ, στείλε φαξ, φέρε φάκελλο, πάρε φάκελλο, γράψε, διόρθωσε, μοίρασε, άνοιξε αλληλογραφία, χαρακτήρισε.......κου, που, λου !

Προχωρώ με αυτά που ανήκουν στα βασικά "φτιάχνω καφέ", τρία και τέσσερα είδη, περικαλώ,ισορρόπισε τον γεμάτο δίσκο για να σερβίρεις, ως άλλος κινέζος ισορροπιστής. Ούτε γκαρσόνι στο Select τα παλιά χρόνια,"επιθεωρώ και καθαρίζω τασάκια", με νερό καλά και στραγγίζω "φροντίζω για ταξί, όταν έχω ξένους", οπερ έστι μεθερμηνευόμενο, ξέρω απέξω όλα τα Ρ/Τ της Αθήνας και περιχώρων και όλους τους ταρίφες... "ετοιμάζω αίθουσες" όταν έχω παρουσίαση, "μένω ως αργά όταν υπάρχουν ραντεβού", οπερ ξαναεστι.... μπορεί να πιάσουμε τις 21.00 και να τις ξεπεράσουμε,"περνάει απο εμένα όλο το μεηλ της εταιρίας", διάβαζε, ξεσκαρτάριζε, μοίραζε... έπηξα

"το τηλ. κέντρο για να ελέγχεται, κι αυτό περνάει απο εμένα", βαριέσαι δεν βαριέσαι δίνεις 200 φορές τα νούμερα για τα υπόλοιπα κέντρα, που έχουν αλλά βαριούνται να πάρουν....Ταξίδια, αεροπορικά εισιτήρια και ξενοδοχεία είναι στην ημερησία διάταξη. Με το ένα μάτι, ανοικτό το πρωί, να δεις αν πέταξε η πτήση με τον Δ.Σ. ή τον τεχνικό, αν γύρισε το βράδυ η πτήση να πάει σπίτι του ο άνθρωπος, μην μεινει εδώ κι εκεί...
Γενικώς ένα "ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές" σε όλο του το μεγαλείο, το έχει η θέση. Μιλώ για τις ιδιωτικές επιχειρήσεις γιατί αυτές οι υψηλά ιστάμενες στους Διοικητές Τραπεζών, δουλεύουν περισσότερο απο εμάς, με το τακούνι, σε άλλο στύλ! Αλλά δουλεύουν απο τις 12 ως τις 2 τα ξημερώματα που έχουν meeting και το πρωί καλούνται για την επόμενη συνάντηση στις 8. Κι ας πουν όχι...

Αφήνω έξω, το "έπεσε καφές" τρέξε καθάρισε,

"έσπασε ποτήρι" τρέξε μάζεψε". Με πόσα σύνεργα καθαριότητας, πρέπει να είσαι εξοπλισμένη. Το δε "garcon λεκιάστηκα" πιά.... ανέκδοτο. Το "έφυγε κουμπί...." καθημερινό. Η καλή νοικοκυρά ειναι δούλα και κυρά, σε όλο του το εύρος, ως κουβέντα.
Εκείνο το ρημάδι το χαρτί που πιάνεται στο φωτοτυπικό και κανείς μα κανείς, δεν "ξέρει" πως να απελευθερώσει, την ώρα που εσύ πνίγεσαι με κάτι άλλο και πρέπει να το φτιάξεις και αυτό.

Για τις ατελείωτες ώρες ορθοστασίας σε παρουσιάσεις και συνεδρια να μοιράζεις χαμόγελα και φυλλάδια, να μην πω τίποτα. Την οργάνωση όλων αυτών και να προσέχεις αν έχουν καφέ οι μανατζαρέοι σου, να μην περιγράψω. Και δεν μιλώ για μικρές εταιρίες. Μιλώ και για μεγάλες βιομηχανίες, το έργο το είδαμε.
Και για εταιρίες στο εξωτερικό, ακόμη, όπου κυρίες μεγαλύτερες απο εμάς, έχουν τόσο φορτωμένο πρόγραμμα και οργανώνουν και συνέδρια Ευρωπαϊκού επιπέδου και "ισοπεδώνονται".
Να μην μιλήσω για ΣΚ, που επειδή υπάρχει meeting, εσύ καλείσαι να είσαι εκεί πιο πρωί απο όλους και να φύγεις τελευταία. Πλύνω απλώνω σιδερώνω.....
Α, το καλυτερότερο? Να φοράς το πανάκριβο μεταξωτό και να σηκώνεις τα μανίκια και να πλένεις φλυτζανοπότηρα, γιατί κάποτε χρησιμοποιούνται όλα και βεβαίως δεν σερβίρουμε σε πλαστικό. Και δεν το κοροϊδεύω καθόλου. Με ζεστό νεράκι, μια χαρά.
Α, χάλασε βρε κι ένα καζανάκι στο -1. Ελα ο μικρός υδραυλικός, με το λινό παντελονάκι, στα γρήγορα και το χειρουργικό γαντάκι. Που να περιμενεις το συνεργείο....

Και το χαμόγελο απο το πρωί ως το βράδυ.
Την δε ώρα που πήζεις και βάζεις μια φωνή παραπάνω, όταν δεν αντέχεις πιά και κάνεις παράλληλα 4 πράγματα μαζί, όλοι θα σου συγχωρήσουν. Κι αν δεν σου συγχωρήσουν, δεν σε πλήρώνουν αυτοί. Η διεύθυνση που σε πληρώνει είναι ευχαριστημένη και τον καλο λόγο τον έχει πάντα στο στόμα. Αυτό φθάνει.
Στο σπίτι μου δεν κάνω τίποτα απο αυτά. Τα έχω χορτάσει 27 συναπτά στα γραφείο. Δόξα τω Θεό. Πριγκηπέσσα μ' έχει η μαμά μου... Στα 47 μου (και μισό περασμένο), άντε 48. Είναι άλλες που έχουν και οικογένεια να φροντίσουν και όλα τα προλαβαίνουν. Ολα, αν βοηθάει και το έτερον ήμισυ, να ξηγούμεθα.

Κι έρχονται οι μικρές στα γραφεία που τι άλλο απο γκόμενο (τι έκφραση....) ψάχνουν και το μόνο που τις νοιάζει είναι πόσα θα πάρουν περισσότερα γιατί έχουν κάνει κανα δυο σεμινάρια πληροφορικής παραπάνω, που θα είναι το μήκος της φούστας και το βάθος του ντεκολτέ. Και δεν λέω εγώ πως είναι κακό. Αλλά να κοιτούσαμε και λίγο την δουλειά μας! και τις εκφράσεις μας στύλ "θα τον γ...... τον πελάτη". Ωπααααααα! ποιά είσαι ρε! μάλλον, ποιά νομίζεις πως είσαι? Διότι το ακούσαμε κι ετούτο. Προσφάτως.

Αμ, θέλει κότσια, η όποια δουλειά!

Δείτε κι ετουτο τώρα και δυναμώστε τον ήχο να γελάσετε.

Επάγγελμα.... πολυτελείας!

2008-11-11T08:35:00.006+02:00

ή στραβός είναι ο γυαλός, ή στραβά αρμενίζουμε, που λέει και ο Κoulpa μας!
Ε, λοιπόν, στραβά αρμενίζουμε, έχω πεισθεί πλέον!
Προ ημερών, φίλη επιχειρηματίας, μου τηλεφώνησε για να μου πει, πως ψάχνει γραμματέα.
Κόρη γνωστής, η οποία ευρίσκεται στο τελευταίο έτος σπουδών, βρέθηκε μπροστά μου το περασμένο σάββατο να ζητά δουλειά. "Εκτός απο τηλεφωνήτρια", δήλωνε. Είχε δουλέψει στον ΟΤΕ, για λίγους μήνες, απο όσο γνώριζα. Γύρισα και την κοίταξα και της είπα "φίλη επιχειρηματίας με εταιρία διαφημιστική και δημοσίων σχέσεων, ζητά γραμματέα. Κοντά, που πιο κοντά δεν γίνεται απο το σπίτι της μικρής. 22 η μικρή.
Με ύφος 40 καρδιναλίων με ρώτησε "ποιά εταιρία?" Μου ήρθε να της απαντήσω κάτι, αλλά κρατήθηκα.
"...... ", της είπα απλώς τον τίτλο, και συνέχισα "είναι μικρή εταιρία αλλά 20 και πλέον χρόνια στο χώρο, με μεγάλο πελατολόγιο, περιβάλλον σοβαρό και ζητά γραμματέα. Δίνει καλά χρήματα". Ξέρει βλέπεις όλες τις διαφημηστικές και αναρωτήθηκε...
Γνωρίζοντας πως η μικρή είναι ψωνάρα, τα λόγια μου θα πήγαιναν χαμένα, αλλά... το είπα.
Κούνησε το κεφάλι και έκανε μια γκριμάτσα αποδοκιμασίας. Μου ήρθε να σηκώσω το χέρι να της έρθει ο ουρανός σφοντήλι, μα την παναγία. Θα άνοιγα και το στόμα μου να απαντήσω αλλά προτίμησα να σιωπήσω (ασυνηθιστο για μένα). Χαμένο σάλιο.
Η συγκεκριμένη ψωνάρα και η αδελφή της ομοίως, είναι "καλομαθημένες". Δεν φταίει κανείς. Ο γονιός φταίει. Ενας γονιός που ζει με μια σύνταξη αναπηρική και μια μητέρα που δουλεύει ανασφάλιστη, γιατί έτσι έχει συμφωνήσει και δεν θα δει σύνταξη ποτέ.
Οι ψωνάρες, θέλουν ταξίδια, διακοπές, ρούχα, παππούτσια και γενικώς ότι "παίζει" στην αγορά αυτή τη στιγμή. Δουλειά ? Οικονομικά στην Νομική νομίζω πως σπουδάζει η συγκεκριμένη μικρή, αλλά δεν ξερω τι νομίζει πως θα βρει απο δουλειά. Και η άλλη δούλεψε υποχρεωτικά 6 μήνες γιατί ήταν "επιτακτικό" πρακτική απο τα ΤΕΙ.
Το σπίτι τους έχει τρία έπιπλα όλα κι όλα, αλλά μια μορφωμένη βλαχάρα, συμβούλεψε την μάνα και ήμουν μπροστά και το άκουσα "πρέπει να νοικιάσετε μεγάλο σπίτι γιατί οι κόρες σας τώρα μεγάλωσαν και πρέπει να καλούν φίλους". Και που θα καθίσουν οι φίλοι περικαλω, όταν δεν υπάρχουν καρέκλες? Ενας καναπές κάτι? Η μάνα, φοράει τα αποφόρια των γνωστών, αλλά οι κόρες θέλουν Valentino και πάνω.
Αχ, και άλλα κοριτσάκια, που στα 25, έχουν τελειώσει σπουδές, δουλεύουν και κάνουν και μεταπτυχιακό ενώσω εργάζονται. Που μένουν και μακριά απο το σπίτι τους και όλα τα προλαβαίνουν.... και άλλα ακόμη που δουλεύουν απο το πρωί ως το βράδυ, χωρίς υπερωρίες και χαμογελούν και λένε κι ευχαριστώ. Απο πολύ "πλουσιότερες" οικογένειες.
Τι περιμένουν οι ψωνάρες, δεν ξέρω. Ομοίως δεν ξέρω τι της ξύνησε όταν άκουσε την λέξη ... "γραμματέας"... γιατί εκεί ήμουν έτοιμη να σκοτώσω. Τι φοβήθηκε ότι με το καλημέρα σας, θα της την πέσει το αφεντικό, ή επειδή άκουσε για γυναίκα αφεντικό, είπε "δεν έχει πήδημα εδώ" ....

Για τις "εταιρίες" που ψάχνουν πτυχιούχες για escorts, ξέρει τίποτα? Και δεν την ενημέρωσα κιόλας. Μάλλον δεν ξέρει. Ειναι να μην το ανακαλύψει το καλαμωμένο... Καλο επάγγελμα, πως έλεγε η συχωρεμένη "επάγγελμα πόρνη" εδώ συμπληρώνουμε "πολυτελειας με πτυχίο".
Γιατί εμείς που δεν είχαμε πτυχίο Νομικής, δεν κάναμε για το "επάγγελμα". Εκεί έχει καταλήξει το πτυχιο Νομικής, χρόνια τώρα.... και της Φιλοσοφικής!! Διότι θεωρούνται μορφωμένες για να συνοδεύσουν επιχειρηματίες σε δείπνο.... και μετά να της πηδήξουν για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους και να πάρουν και δώρο χρυσό βραχιόλι και ταξίδι στο εξωτερικό, που δεν τα έχουν δει στον ύπνο τους...

Για το παραπάνω, μπορεί να ειναι ικανή. Αλλά δεν θάρθει το τσουλί, στα 22, που ψαρεύει γκόμενους στο φατσαμπούκι, όλη μέρα και την υπόλοιπη το παίζει "διάβασμα" και καλά, να μου πει εμένα "εκτός απο τηλεφωνήτρια" και να στραβώσει τη μούρη της όταν ακούει για γραμματέα... αει σιχτίρ κοριτσάκι μου. Για νάσαι τηλεφωνήτρια, πρέπει να έχεις έμφυτη ευγένεια που δεν την έχεις.
Και χαμόγελο! και θέληση...Και για νάσαι γραμματέας, όλα τα παραπάνω συν γνώσεις και εργατικότητα.

το job description της γραμματέως, θα το περιγράψω την αυριανή.

Στην σύνταξη ... και γρήγορα !

2008-11-09T19:52:00.003+02:00

Δείτε τσαχπινιά στο χαμογελάκι και χάρι στο ποδαράκι. Επίδοξη φωτογράφος, κάποτε στον Ισθμό της Κορίνθου. Καλτσάκι ως το γόνυ και στολή Ιδιωτικού Παρθεναγωγείου! Με το σήμα στο στήθος.
Αυτά προ... βγάλε...
Την Πέμπτη προχθές, χτύπησε το τηλέφωνο και την άκουσα στην άλλη άκρη. Είχα και 2 μηνες να την ακούσω, μην είχα και περισσότερο. Οταν σιωπά, περιμένω.
Με χαμηλή φωνή μετά τα πρώτα καθιερωμένα άκουσα .... "βγαίν στην σύνταξη".
Δεν έπιασα την κατάληξη διότι ήταν πολύ σιγανή η φωνή και συνομοτική, θάλεγα...
"ποιός?" ρώτησα !
"ΕΓΩ", επανέλαβε σε υψηλότερο τόνο τον οποίο ακολούθησε το συνομοτικό γελάκι....
"Χα, χα, χα, χα, χα" , μούρθε να ξεφωνήσω αλλά κρατήθηκα. Αν την είχα δίπλα θα την έσκαγα στα φιλιά. Στο χρωστώ ρε!
Αλλο να το λες για το επόμενο καλοκαίρι και για το μέλλον, κι άλλο να σου προκύπτει στα καλά καθούμενα...
Ούτε αυτή δεν το πιστεύει !
"Να ζήσει το ανήλικο" αναφωνήσαμε και οι δύο και γελάσαμε!

Κυρία Χατζοπούλου μου, συμμαθήτριά μου, παρέα μου, χαίρομαι που θα το κάνεις. Με τις παρούσες συνθήκες δε, είναι ότι καλύτερο.
Χαίρομαι που ψάχνεις να γεμίσεις τις ώρες σου, διότι δεν είσαι και σε ηλικία να καθίσεις να κεντάς (άσε που δεν κέντησες ποτέ).
Μάλλον χρωστάς και πάρτυ όταν με το καλό, θα είσαι πραγματικά "ελεύθερη".
Κι εγώ θα φέρω γλυκό this week να τα πούμε απο κοντά!

Και στα δικά μας οι εργαζόμενες ~~~~~

Συνταγές Ζαχαροπλαστικής - 1919 -

2008-11-07T08:14:00.001+02:00

Πάλι γλυκά σήμερα.
Διαφορετικά όμως.
Απο το τετράδιο της προγιαγιάς μου κατευθείαν.
Με ημερομηνία 1919, απέξω. Ναι δεν είναι κωδικός αυτο το 1919 στον τίτλο. Χρονολογία είναι.
Θα προσπαθήσω να βγάλω μια καλή φωτό το εξώφυλλο, να σας την δείξω κι αυτή.
Αλλη παρελθοντολογία στο ΕΞΟΧΙΚΟ .
Πρώτα πρώτα τα καλσούνια, εκείνα τα Ανδριώτικα με το μέλι και το καρύδι, νιάμ, νιάμ, που εγώ δεν έχω αξιωθεί να φτιάξω ποτέ. Πηγαινοέρχονται διάφοροι στην Ανδρο και δεν λένε να κουβαλησουν τίποτα...

Η επόμενη .... απόπειρα, τα τσουρέκια. Κάτι φοινίκια στην ίδια σελίδα.....

.. κάτι "λουκουμάδες της ώρας", τι θα πει τούτο, ποιός ξέρει, όπου το ποτήρι περισπάται στην παραλήγουσα, να σούρθει "κόλπος" και το ρο δασύνεται και δαύτο....

Λύστε μου και την απορία πως ήξεραν το κεϊκ το 1919, και το έφτιαχναν... και γω θα σας παραθέσω όλη την συνταγή να το φτιάξετε μόνοι σας. Η μέτρηση γίνεται σε "φιλτζάνια" και πάω να βρω απο που προέρχεται η λέξη να δω αν είναι σωστό αυτό ή το "φλυτζάνι" που λέμε σήμερα....
Οχι που θα μου ξέφευγε... και δεν γράφουμε με "υ" κυρά βασίλω μου, με "ι" γράφουμε.
Σωστά τόγραφε η προμάμμη.
Προέρχεται απο την τούρκικη (όχι απο που θα προήρχετο...!) λέξη filcan που σημαίνει κούπα, κύπελλο.
Ελα, να μαθαίνουμε και τίποτα....

Αυτά έχω "κληρονομιά" απο την προγιαγιά και την γιαγιά μου Δεσποινίδα Βασιλικούλα το 1919 ετών 13. Γραμμένα με πένα βεβαίως, όπως καταλαβαίνετε....Κάτι άλλα με μολύβι, διαβάζονται, μόλις και μετά βίας.

Και εδώ απο κάτω η.... ηθική αυτουργός του βιβλίου ζαχαροπλαστικής, Αννέτα, η προγιαγιά. Στην παρούσα φωτογραφία φορεί μαύρα γιατί πενθεί τον αδελφό της. Αρα δεν έχει στολίδια, όπως οι άλλες δεσποινίδες και κυρίες. Ολη την φωτό θα σας την αναρτήσω άλλη ώρα...
Η φωτό, να μην σας τα πολυλογώ, χρονολογείται απο τουλάχιστον το 1890 πριν νυμφευθεί.

Της μοιάζω αρκετά. Και στην φάτσα και στον χαρακτήρα.... γονίδια....

να ζήσεις φαβούλα.....

2008-11-06T08:35:00.002+02:00

Εστειλα και την παρέα με το δώρο. Ενα πλύσιμο αυτοκινήτου !!!!

να ζήσεις Φαβούλα !!!!

Οι ηγέτες!

2008-11-05T11:07:00.003+02:00

Καμαρώστε την γενιά των 47-48, προ 38 ετών.

Είμαστε αυτοί που "οδηγούμε" τον κόσμο !

Αυτή η εικόνα, που βλέπετε παραπάνω, μου ήρθε στο μυαλό, σήμερα το πρωί που είδα τον νέο ηγέτη της Αμερικής.

Είναι κάποιος απο εμάς! Είναι δικός μας.

Οπως μας βλέπω εκεί και αναλογίζομαι τι επάγγελμα κάνει ο καθ' ένας, σκέπτομαι παράλληλα και πόσες "ξηλωμένες" ποδιές είχαμε τότε. Πόση ανεμελιά, πόσα γόνατα "κακοποιημένα" απο τις κουτρουβάλες. Αυτή η γενιά είναι στην κορυφή αυτή τη στιγμή!

Να μας χαίρεστε !

Ρίξτε και μια επισταμένη ματιά, επι τη ευκαιρία, μήπως δείτε καμμιά μαμά, κανένα πατέρα σας, κανενα θείο, ή θεία, ψάχνουμε μερικούς ακόμη που δεν έχουμε βρεί απο τότε.

32 Δημοτικό σχολείο Αθηνών

Πλατεία Βικτωρίας (άντε Κυριακού, επειδή είστε εσείς).

Τάξη Δ ! 1970 - είπαμε.....

Γειά σου Γιάννη, Γειά σου Ελενίτσα, Γειά σου Λεωνίδα, Γειά σου Μπένυ, Γειά σου κι εσένα Κώστα, Γειά σου Νίκο, σας τσάκωσα να κρυφοδιαβάζετε.... χαίρομαι που περάσατε. Θα τα πούμε σύντομα!

O μπάμ Α !

2008-11-05T07:25:00.001+02:00

Obama inspires historic victory !

Αντιτίθεμαι !!!

2008-11-04T07:28:00.002+02:00

Δυο ίδια κείμενα εδώ και στο εξοχικό με διάστημα μιας μέρας, αλλά γραμμένα διαφορετικές ημέρες. Η άποψη ίδια.. ευτυχώς. απλά τούτο γράφτηκε την προηγ. παρασκευή, ενώ το άλλο, στο εξοχικό, επειδή το "προκάλεσαν" οι φίλοι μου, τογραψα την κυρ το βράδυ στο πόδι...
==================================
Είπαμε τέρμα οι γάμοι, οι χαρές και οι πανυγήρεις! Κουράστηκα η γυναίκα. Ορθοστασία με την τακούνα, πιάστηκα, η λουλουθείτσα!
Αλλά δεν ήθελα να χαλάσω και το χατήρι του κομβάρου ο οποίος διακαώς επιθυμεί να με δει νυφούλα (τι έχω πάθει η γυναίκα), λες και ό κανόνας είναι αυτός.
Βρε χρυσέ μου, βρε καλέ μου, "όχι να παντρευτείς". Δεν τον κάνεις καλά, του έκανα λοιπόν το χατήρι, με έντυσε νυφούλα, με στόλισε και του Χάρου δεν σε δίνω, με έδωσε και σε έναν (ποιός ήταν ρε παιδιά, ξέρει κανείς να μας πει, μπάς και ήταν ένας διάσημος, που δεν τον ξέρω, η ασχετίδου), νέο να πορευτώ.
Ζήλεψε και η νουνά Ραλλού, άντε να μην της χαλάσω το χατήρι κι εκείνης που μ' αγαπά τόσο και με έντυσε, με στόλισε με νοικοκύρεψε και με πάντρεψε. Ευτυχώς εδώ είχαμε περισσότερες επιτυχίες στον σύζυξ. Γνωστός αλλά μικρός ρε παιδί μου!! βρέφος. Τι θα ανοίξουμε παιδικό σταθμό?. Μην βαρούτε, θα 'ξηγηθώ άλλη ώρα.
Ευτυχώς η μητέρα, δεν ήταν ποτέ αυτής της σχολής για τα παιδιά της, δεν ξέρω τι κατακεφαλιά είχε φάει τότε εκείνη, διότι κλέφτηκε κιόλας με τον καπετάνιο...
αλλά για μας το μόνο όνειρο ήταν να έχουμε ένα "βραχιολάκι" όπως έλεγε.... και ποτέ ενα γάμο. Ισως γιατί κάπου στηνμέση κατάλαβε τι έκανε και ως στωϊκός φιλόσοφος, έζησε κοντά 25 χρόνια με άνδρα ναυτικό. Καλά να πάθει... ευτυχώς τα υπόλοιπα 27 και δεν ξέρω πόσα ακόμη τους φυλάει ο Θεός, ζούνε μαζί...πήγαν τα νειάτα χαμένα όμως.....
Οπότε γιατί το παιδί της, να θέλει ντε και καλά να παντρευτεί, να νοικοκυρευτεί να κάνει και δυο τρία κουτσούβελα να πορεύεται...το τι έσουρε της αδελφής μου όταν το ανήγγειλε, δεν λέγεται.
Είναι και το ζώδιο της Ζουζουνας, που το δέρνει μια ανεξαρτησία, είναι και ο τρόπος που μεγάλωσε, είναι, είναι, είναι, είναι.... Ολα είναι. Μια χαρά, ιδεαλίστρια και επαναστάτρια ειμί.
Και δεν είναι της σχολής "παντρεύτηκα να φύγω απο το σπίτι να γλυτώσω",
"παντρεύτηκα γιατί βρήκα τον έρωτα της ζωής μου",
"παντρεύτηκα γιατί χτυπούσε το βιολογικό μου ρολόι" , το μόνο ρολόγι που χτυπά είναι το ξυπνητήρι,
"παντρεύτηκα γιατι φοβάμαι την μοναξιά",
"παντρεύτηκα..... " δεν μπορώ αλλες βλακείες. Εεεε, με συγχωρείτε. Δικαιολογίες ήθελα να πω. Ο καθ' ένας έχει μια δικαιολογία για τον εαυτό του γιατι παντρεύτηκε. Δικαίωμά του, αναφαίρετο και σεβαστό. Μια αιτιολογία, όχι δικαιολογία... Σωστά.
Καλώς καμωμένο, ότι κάνει ο καθείς. Ομως δεν κοιτάμε την καμπούρα μας. Την απέναντι καμήλα κοιτάμε, που δεν παντρεύτηκε και δεν χωρά το μυαλό μας, το γιατί, το πως και ότι και να λέει... αντιτιθέμεθα (που το βρήκα καλέ τούτο... χα χα χα).
Ομοίως δεν χωρά το ότι δεν θέλει παιδιά η καμήλα - φώκια θα προτιμούσα γιατί έτσι με φωναζε χαϊδευτικά η μητέρα -. Ε, δεν θέλει. Να ζήσει ελεύθερο πουλί θέλει και ανεξάρτητο, χωρίς διάφορα τριγύρω που θα την περιορίζουν.
Και παράπονο δεν έχω, μια χαρά τα κατάφερα και θέλω να πιστεύω πως θα τα καταφέρω ως το τέλος.
Οι βίοι παράλληλοι, μια χαρά μου "στάθηκαν" τόσα χρόνια ! Τους έζησα και τον ζω, μια χαρά μην στριμώχνω και κανέναν.

Αυτά γιατί το παραχ.....@@μπίιιιπ, με το γάμο.

Μόνο το γαμήλιο εμβατήριο, δεν ακούσαμε. Αχ βρε παιδιά το ξέχασα, θα με μαλώσει ο Νίκος, επιμελητής επι των κλασσικών!

Πριν ο Ασκαρδαμυκτί ρωτήσει αν δεν μου φέρνουν αλλεργία τα νυφικά, είχα σκεφτεί πως έπρεπε να ανεβάσω τούτο το ποστ, γιατί το χρώσταγα στον εαυτό μου πρώτα.

Μη χ@@@ νύφη στα 48..... έλεος. Και μπορείτε εσείς όπως η θεία Σοφία να παντρευτείτε και στα 64. Εγώ όχι. να μην γελάσουν και οι πέτρες....
Και επιτέλους, θέλω να ζω μόνη και να βλέπω τον άλλον όποτε θέλουμε και όχι ντε και καλά every minute....
Kλείνω και τα σχόλια αφ' ενός γιατί ξέρω τι θα πει ο καθ' ένας.
Αφ, ετέρου, γιατί δεν μ' ενδιαφέρει η διαλογική συζήτηση. Μονόλογο έκανα και σ' όποιον άρεσε. Εγώ τον καταευχαριστήθηκα.
Και όποιο σχόλιο γραφεί σε άλλη ανάρτηση, θα διαγραφεί να το ξέρετε! Μη προς παρεξήγηση κανενός. Αγάπα τον φίλο σου με τα ελαττώματά του... και δόξα τω Θεώ, κουμαντάρω μπόλικα. Με πρώτο και καλύτερο, πως άμα θέλω κάτι και δεν περνά το δικό μου, αλίμονο σε όποιον βρεθει μπροστά μου. Φωτιά και μαχαίρι.
Ξηγήθηκα η Ζουζούνα!
Μούτς σας, λοιπόν χωρίς γλυκό σήμερα. Πάω να πιω ένα καφέ! αντε να σας κεράσω.
κι οποιανού λείψανε τα κουφέτα, να μου το πει να σας προσφέρω μερικά στην επόμενη συνάντηση. Το τι μου αρέσουν τα κουφέτα δεν λέγεται.....

Happy birthday Koulpa - Happy birthday Despina !!!

2008-11-03T07:27:00.005+02:00

Tι να σας κάνω, που μου πέσατε μαζεμένοι με τα γεννέθλιά σας!!!!!

Θα μου επιτρέψετε να αφιερώσω τις πρώτες τούρτες στην Δέσποινα στον Καναδά.

Να σε χαιρόμαστε που σ' αγαπάμε και να είσαι πάντα γερή !

Γνωρίζετε πως όταν έχουμε γεννέθλια, το "καίμε" στην κυριολεξία.
Ορίστε λοιπόν η πρώτη τουρτίτσα του Κoulpa.

μια εξαίσια κάστανο

μιας φράουλας

και εδώ αρχίζει το πανηγύρι, διότι η ομάδα που συνεργάζεται μαζί μου, αποφάσισε πως για τον Κulpa, πρέπει να γίνει ειδικό μενού στα γεννέθλιά του.

Το ζυγίσαμε, το "στέψαμε" και καλοφάγωτο......

ενδιάμεσα μερικά ζαχαρωτά για να φτιάξει η γεύση πάλι

και συνεχίζουμε ακάθεκτοι

και βεβαίως απο τα χεράκια μου,

ένα ολόκληρο ταψί μουσακά.
Δεν ξέρω αν σε φτάνει, αλλά σήμερα ας φάνε κι αλλοι και ξαναφτιάχνουμε !!!

και ...... το δώρο μου στον Κουλπα!!!!

2008-11-01T08:00:00.000+02:00

Να σας γλυκάνω πρωτομηνιάτικο!!!
Μετά το γάμο, ακολουθεί δεξίωση, την οποία ασφαλώς και χάσατε, οποτε, λίγη τουρτίτσα την δικαιούστε.
Κι επειδή είστε πολλοί, ζωή να έχετε και δεν σας φτάνει μία, φρόντισα να έχετε πολλές να "χορτάσετε".

Διότι μπορεί όπου γάμος και χαρά η Βασίλω, πρώτη, κατά την παροιμία, μπορεί να μου αρέσουν οι γάμοι και οι χαρές...

.. των άλλων όμως. Αυτή η παραπάνω, όνειρο είναι, να μην την φας ποτέ. Λοιπόν να σας πω κάτι, αν την είχα στην γαμήλια δεξίωση μου, την έβλεπα και μου άρεσε, δεν θα άφηνα κανέναν να την φάει... φαντάσου τι θα γινόταν. Χωρίς γλυκό θα έμενε ο κόσμος. Μα δεν είναι ένα όνειρο.....

Τούτη δω, δεν κατάλαβα γιατί την πνίξανε στο λουλουδικό. τι να πρωτοφάς! Τος παν, ένα κομματάκι θα βρεθεί και για σας. Αντε βρε, επειδή σας αγαπώ.

Κι ετούτη μια χαρά αμερικανιά, στραβή στραβή ! Σερβιριστείτε ! Καλοφάγωτες! να ζήσουμε να μας θυμάστε!!! Εννοώ να θυμάστε την χαρά του "γάμου" γιατί τούτος είναι δεν θα δείτε κι άλλον!!!

... και στα δικά σας οι ανύπαντροι!

2008-10-31T08:09:00.003+02:00

Απο την συνέντευξη που έδωσα στο περιοδικό που προϊσταται ο κουμπάρος!!

Ο Σύζυξ όπως σας υποσχέθηκα ! Απο την πρώτη νύχτα του honeymoon!Είχαμε μία διαφωνία. Με προτιμά με μαλλιά καστανά στο ... φυσικό μου. Τι να κάνω, του έκανα το χατήρι...

Οσο για τον κουμπάρο.... η ποιητική του συλλογή μελοποιήθηκε και κυκλοφορεί σε cd. Λόγω του γάμου μου, δεν πρόλαβα να πάω στην παρουσίαση, την οποία ανέλαβε η....

Πάρις !

τι κοιτάτε.... ποιοί νομίσατε πως είμαστε!!!!
Ο "κουμπάρος", σκάρωσε όλη ετούτη τη φάρσα!!! Οχι για να ξεκαθαρίζουμε. Δεν έχω ιδέα απο τέτοια, αλλά το καταδιασκέδασα!
Ευχαριστώ πολύ κουμπάρε, αλλά δεν θα πάρω.... μέχρις εδώ...!

Η κυρία Ραλλού΄με τους Παπαράτσι της, είχε και φωτός απο τον πρώτο γάμο...

Είπα το ΝΑΙ !

2008-10-30T07:36:00.002+02:00

Mερικά πράγματα, όσο κι αν θέλεις να τα κρατήσεις "μυστικά", δεν κρύβονται. Κατ' αρχάς δεν κρύβεται η χαρά! Η χαρά, πρέπει να διαδίδεται και ξέρετε πως σ' αυτή τη γωνια της μπλογκόσφαιρας, η χαρά είναι περισσή και μοιράζεται σε όλους σας.
Λοιπόν, ήθελα να μοιραστείτε την χαρά μου, της μεγαλομπουμπούς και Λουλουθείτσας Ζουζούνας!

Ναι, λοιπόν, είναι αλήθεια. Το τετραήμερο της αργίας, το συνεδύασα με χαρά. Το ΟΧΙ που άκουσε ο Ιταλός, δεν άφησα να το ακούσει ο Ελληνας! Είπα ΝΑΙ και παντρεύτηκα.

Τι κοιτάτε μ' ανοικτό στόμα.

Ορίστε, εξαιρετικά αφιερωμένη η φωτό μου για εσάς!

Τον γαμπρό θα τον γνωρίσετε την αυριανή. Δεν τον κρύβω. Θέλω να σας τον δείξω σε μια στιγμή ιδιαίτερη για μας!

Επι πλέον, την νύφη ξέρετε, την νύφη θα καμαρώσετε στην χαρά της, πρώτα ! Αντε...

Οσο για τον κουμπάρο... χμ... θα σας πω και περί αυτού! ο οποίος διακαή πόθο είχε, να με δει παντρεμένη, του κάναμε την τιμή να μας στεφανώσει !!!

Αυτή την τράβηξε η νουνά μου! Η οποία δεν ήταν προσκεκλημένη στο γάμο, αλλά είχε στείλε παπαράτσι!!!

Γάμος!

2008-10-29T11:52:00.005+02:00

πάρτε μία....

εις υγείαν!

Τεπελένι και Χειμάρα

2008-10-28T10:20:00.008+02:00

Οι παρακάτω φωτογραφίες, έχουν δωθεί, στον πατέρα της μητέρας μου απο τον αδελφό του Κώστα Ι. Καντεράκη, που πολέμησε στο ΕλληνοΑλβανικό μέτωπο το 1940. Επίσης πολέμησε και ο αδελφός τους Νίκος Ι. Καντεράκης, ο οποίος πέθανε απο φυματίωση το 1944 όμως.

Μην με ρωτάτε λεπτομέρειες. Δεν γνωρίζουμε περί των φωτογραφιών. Προφανώς τις έβγαζαν και τις "πουλούσαν" για να κυκλοφορήσουν, διότι δεν φαντάζομαι εκείνα τα χρόνια οι ελληνες φαντάροι, να είχαν μαζί τους φωτογραφικές μηχανές.
Πίσω απο κάθε φωτο ο θείος Κώστας, ειχε περιγράψει περι τίνος πρόκειται.

Η καθαρεύουσα, καθαρεύουσα και η ορθογραφία.... κι όμως εξήλθαν νικητές!

Ουλαμός, παρακαλώ, όχι αστεία..... τους έπιασαν στο φαί.... τους Μακαρονάδες !!!

Κυριε Μαρκόνι μου, σου το είχα υποσχεθεί κάποτε, πως θα βρω τις παρούσες φωτογραφίες. Αργώ αλλά δεν ξεχνώ.

Κληρονομιά λοιπόν στα παιδιά σου και όλων σας, γιατί εγώ δεν, ώς γνωστόν!